Inge & Frank in Kasanka National Park, Zambia

in de Gelderlander

2011-12-21T06:48:00.001+02:00

Recent zowaar een artikel in de Gelderlander over ons. Een NL'se freelance journalist was hier, en dan is't snel geregeld.

Voor lezers zonder haviksogen: klik op het plaatje voor grotere afbeelding, of kies "afbeelding opslaan" (rechtermuis) om zelf verder in te kunnen zoomen.

Voor hen met haviksogen: het gele vlekje op de rug van de Shoebill is een satellietzender; deze vogel is de eerste van hopelijk binnenkort 13 gezenderde vogels.

artikelen in "Africa Birds & Birding"

2011-11-25T14:54:00.001+02:00

M'n meest recente produkten in het laatste nummer van Africa Birds & Birding:

artikel over Kasanka

aansluitend stuk over Shoebills

Het nieuwe huis

2011-11-07T13:18:00.000+02:00

We wonen er al sinds Robins verjaardag maar het is nog steeds net niet af... Er moeten nog keukenkastjes geplaatst worden, de badkamer is nog niet af, er is nog geen aquarium....
We hebben dan ook geen haast. Wil je toch een kijkje nemen? Zie deze link naar YouTube voor een (beetje flauw) filmpje van het pand waar we dagelijks van genieten: ruimte, uitzicht, kleur!

voetbal en andere avonturen

2011-08-07T10:39:00.002+02:00

Heerlijke vakantie!

Een update uit de vierde week van de familie Willems en Hugo in kasanka NP. De winter van Kasanka vierend in het zonnetje hier, met op de achtergrond het voortdurende groep van de visarenden die de hele dag over Lake Wasa vliegen. We hebben veel avonturen beleefd: naar Shoebill island geweest waarbij we een prachtige boottocht gemaakt hebben door de wedlands, genoten hebben van zuid afrikaanse klipdrift en 's nachts rode mieren aanvallen hebben afgeweerd. Naar de prachtige luwombwa lodge geweest aan de rivier met alle soorten ijsvogels en andere rijke schakering aan vogels en op de oevers de krokodillen. We hebben wandelingen door het park gemaakt en gisteren een plaatselijk voetbaltoernooi bezocht alwaar weldoener 'mr. Willems' een net met ballen (dank VV Steensel) en vier volledige outfits heeft overhandigd, die met veel enthousiasme werden ontvangen.

Koen en Celina zijn inmiddels terug naar europa, zij hebben een goede terugreis gehad na hun geweldige Afrika ervaringen. Hugo en Frank wandelen door het park en slapen vannacht in de Bush. Veronique en Bob gaan naar Mutinundo park en Jan en Kitty genieten in Wasa Lodge. Oftewel, in de laatste week geniet iedereen nog steeds van al het moois dat hier te zien en te horen is. En van de enorme gastvrijheid van Frank en Inge die alle complimenten verdienen hoe relaxed ze ons in hun drukke dagelijkse leven hebben geintegreerd terwijl ze tegelijk nog het personeel en de lodge aansturen. Echt geweldig om te zien hoe zij hier leven en hun taken vervullen!

Eind van de week keert de rust voor hen terug want dan volgen we Koen en Celina door ook terug te vliegen, nagenietend van alle prachtige indrukken. groet van ons allen!

Sinterklaas

2011-08-02T10:07:00.002+02:00

Sinterklaas viel vroeg dit jaar in Kasanka. Jan en Kitty kwamen met een hele plunjezak vol kadoos. Te veel om op te noemen eigenlijk.... Voor Robin boeken, kleren, Crocs, puzzels en ander speelgoed. Voor Frank en Inge dvd’s, een iPod vol muziek, kleren, schoenen, multitool, zakcentjes voor het huis, en natuurlijk stroopwafels, kaas en hagelslag!

de hele familie Willems en Hugo in Kasanka

2011-07-23T12:27:00.002+02:00

Het gelach van nijlpaarden doorbreekt de serene rust van Lake Wasa in de ochtend. De familie Willems wordt wakker in dit paradijsje. Na enkele fantastische dagen in South Luangwe, waar we met zijn allen een heel bijzondere verjaardag van Jan vierden, zijn we bij Frank en Inge en Robin in het park. Vanuit Lusaka is Hugo aangesloten, een vriend van Frank uit Veldhoven. Als Brabander is hij uiteraard meteen lid van de familie en hij voegt zich dan ook naadloos in, erg leuk! Het is heel bijzonder om met de hele familie samen te zijn en te genieten van al het moois hier. We hebben bovendien veel geluk: hebben 5 luipaarden gezien in South Luangwe, een leeuwenfamilie, olifanten, giraffes en nog veel meer mooie fauna en flora. Erg gaaf allemaal. Ook de drie kleinkinderen bleken elkaar snel gevonden te hebben; Robin, Myrthe en Nienke spelen gezellig met elkaar en maken het uitstekend hier. Frank leidt ons met bevlogenheid rond, door hun dorpje met de lodge, de medewerkersverblijven, door hun park waar we wandel-

en autosafari's doen. Ook hier hebben we al veel wild, vogels en andere dieren gezien en genoten van een 'sundowner'; een lekker drankje bij prachtige zonsondergang. Kortom: we vermaken ons met zijn allen prima hier en genieten er enorm van om als gezin veel samen te doen, een geweldige ervaring zover!! Vanuit dit paradijsje: heel veel groeten aan iedereen in Nederland.

300!

2011-07-11T08:37:00.000+02:00

Zojuist viel ie: nummertje 300 voor de tuinlijst. Hoorde al een aantal keer een bekend voorkomend Noordse Goudvink achtig "trompet roepje" en kreeg 'm zojuist gevonden: een skulkerige Little Rush Warbler, kennelijk Moerasstruikzanger op z'n NL's, kroop rond in de zegges aan de rand van het meer.

Sorry voor het matig fotootje, gemaakt bij Shoebill Island afgelopen maand. Deze beestjes krijg je nauwelijks te zien dus was al lang blij dat ik 'm op de plaat kreeg!

Voor de goede orde, dit is dus de "tuinlijst". Niet dat we een tuin hebben; ik hou de begrenzing van Wasa Camp aan. M'n park lijst staat ondertussen op 439 (van de 457 die er hier gezien zijn).

Midwinter in Kasanka

2011-07-07T15:58:00.001+02:00

We wonen dan wellicht wel in tropisch Afrika, maar dat wil nog niet zeggen dat het hier (op ruim 1100 meter hoogte) in de winter niet koud kan worden. Gisterochtend was het wel heel koud: om 7:00 was het gras in de overstromingsvlaktes nog diepgevroren wit van de rijp!

Het is al een paar maanden droge tijd, maar met dit soort temperaturen is alles elke ochtend kletsnat. Klein wonder dat alle insekten zoals deze libel dat probleemloos overleven.

Vers gelegd

2011-06-11T09:09:00.000+02:00

Gistermiddag werd ie gelegd: de laatste "block" van ons nieuwe huis

Bijna zo ver: nog 4 blocks te gaan

Laatste block wordt naar boven gehesen

Daar gaat ie!

Anwell en Second, onze trotse Bob de Bouwers

Nu nog wat plamuurwerk, vloertje er in, dak er op, ramen en deuren, ..... Kortom we zijn er nog niet, maar het begint wel op te schieten!

Shoebill onderzoek van start

2011-06-10T16:47:00.001+02:00

We zijn van start: een geweldig meerjarig onderzoek aan de populatie Shoebills in de Bangweulu moerassen. Een PhD student (Percy Fitz-Patrick Institute/Cape Town University) is aan het werk, er zijn 13 satelliet-zenders in de bestelling, binnenkort gaan we vliegen met een micro-light, etc. Enkele jaren geleden al begonnen aan het projectvoorstel, en nu daadwerkelijk van de grond, met dank aan ondermeer funding van WNF Nederland. Super!

Mijn rol zal die van adviseur & begeleider zijn. Hoefde niet per se Dr Frank te worden ;)

De plaatjes zijn van "supervisory visit" van afgelopen maand.

Veel leuke foto's van Kasanka

2011-06-03T15:38:00.000+02:00

Veel leuke foto's van Kasanka op onze Facebook pagina! Onder andere van de Bicycle Challenge!

Kasanka Trust Facebook

De gele mountain bike was de hoofdprijs. De grap is natuurlijk dat als je met zo'n Chinese rammelbak de race weet uit te fietsen dan heb je helemaal geen betere versie nodig.... Het zijn juist de jongens waarvan hun fiets halverwege de 12 kilometer van ellende uit elkaar viel die je zo'n coole Zambike zou gunnen.

Newsflash April 2011: Kasanka Trust taking on the management of Lavushi Manda National Park!

2011-06-03T12:13:00.000+02:00

Kasanka Trust proudly announces the start of the project “Extension of Kasanka Management System to Lavushi Manda National Park”. This month Kasanka Trust and the Zambian Wildlife Authority (ZAWA) signed the Memorandum of Understanding for co-management of Lavushi Manda National Park. With all requirements met the World Bank officially gave the project “go-ahead” on 18 April 2011.

The project is scheduled for 2011 to 2013 and aims to secure the ecological and socio-economic future of both Lavushi Manda and Kasanka National Park. This means protection against illegal poaching and deforestation including involving the surrounding communities in the conservation as well as presenting them with alternatives to poaching.

The World Bank is supporting Kasanka Trust to take a leading role in this project on the basis of its track record in Kasanka National Park where the Trust has developed and administered a successful public-private partnership with ZAWA for the past 20 years. This has helped the mammal populations to increase, surrounding communities to become involved in conservation, and tourists to enjoy the beauty of this park. By signing a similar agreement for Lavushi Manda National Park, Kasanka Trust and ZAWA hope to repeat this success.

Lavushi Manda National Park is scenically very beautiful but its wildlife is mostly depleted. Fortunately recent visits show there is still an excellent variety of large mammals present, albeit in small numbers. Among more than 40 mammal species recorded recently are Wild Dog, Lion, Leopard, Buffalo, Zebra, Roan, Sable, Waterbuck, Sitatunga and Hartebeest. It is expected that populations will recover if poaching is controlled.

With $835,000 from the Global Environmental Fund, through World Bank Zambia, and ZAWA pledging co-funding in the form of ten wildlife police officers based in Lavushi Manda National Park, the project can start. The Trust will construct roads, a management headquarters, basic tourism facilities, an airstrip and an education and outreach centre. It will train and equip wildlife police officers, procure a vehicle for law-enforcement operations and start up fire management and wildlife monitoring. More donations and suggestions for co-funding are much needed, among others to bring the law-enforcement to the desired level and to expand the community outreach program.

For more information on the project please see our website: www.kasanka.com/lavushimanda or email inge@kasanka.com

David Lloyd

2011-06-03T12:05:00.000+02:00

We hadden dit weekend een bijeenkomst met een heleboel oude vrienden van David Lloyd. David is al in december overleden maar dit weekend was gekozen om zijn as in Kasanka te verspreiden. Hij had het liefst in Kasanka begraven willen worden maar daar had de Zambian Wildlife Authority helaas geen toestemming voor gegeven.
Een van de gasten beschreef het weekend achteraf als volgt:

"Even in years to come, at the “World’s Annual Convention of Eccentric People” - people will say….”this is nothing… you should have been at David Lloyd’s memorial…” !!"

Het was me inderdaad een partijtje vreemde oude (maar interesante!) mannen bij elkaar. Precies als David was uiteraard. Zijn obituary is een aanrader als je wat inzicht wilt in het leven van een excentrieke koloniaal:
http://www.telegraph.co.uk/news/obituaries/8334051/David-Lloyd.html

Ik hoop snel wat foto's te kunnen toevoegen!

Nieuws

2011-06-03T11:56:00.000+02:00

Het is niet zo dat we niets meer meemaken maar het voelt waarschijnlijk te gewoon na 3 jaar in Kasanka om het nog te melden op de blog. In tegendeel zou ik ik willen zeggen: zo hebben we eindelijk het Lavushi Manda project binnen, heeft Frank quailfinches en de Shoebill aan zijn Kasanka lijst toegevoegd, is ons nieuwe huis in Kasanka bijna klaar en is Robin al toe aan enieuwe fiets en verrekijker ;-) !

Een paar foto's om jullie te updaten...

Locust finches

Robin fietst de Kasanka Bicycle challenge

Ons nieuwe huis aan Lake Wasa

Vakantie

2011-02-09T11:17:00.000+02:00

Bezig met de laatste klusjes en dan vanmiddag: spullen pakken! We gaan een maand op vakantie. Waarschijnlijk naar Malawi.

Shoebill in de tuin

2011-01-10T18:07:00.000+02:00

Ik zie ze natuurlijk vaak bij Shoebill Island. Maar toch, er eentje in je "voortuin" zien is iets waar je op hoopt. Zeker omdat ze in Kasanka alleen een jaar of 20 geleden ooit gezien waren. Totdat mid december Bennie van den Brink en Andre & Evelien van Aken, die hier waren om zwaluwen te vangen, er 1 zagen vanaf de Fibwe Treehide. Toen lang gezocht maar 'm niet terug gevonden...

Vandaag was het raak: zat op veranda van de lodge met bezoekers te praten, toen er opeens 1 aan kwam zeilen! Cirkelde een tijdje en besloot toen toch te gaan vissen op Wasa II, een meer op een kilometerje waar we zitten. Daar naar toe, en jawel, daar stond ie te vissen. Kennelijk tot grote verbazing van de Sitatunga's!

Stichter van Kasanka Trust overleden

2010-12-23T15:04:00.000+02:00

Een paar dagen geleden is David Lloyd overleden. Hij kreeg het ’s nachts in Kasanka ontzettend benauwd (niet voor de eerste keer) en dat bleek later in het ziekenhuis een ingeklapte long. Hij is vanuit Mkushi naar een ziekenhuis in Lusaka gebracht maar is daar nog dezelfde avond overleden.

Vandaag hebben we een gedenkingsbijeenkomst gehouden.

Op TV

2010-12-18T12:07:00.001+02:00

De eerste televisie opnames van dit jaar zijn uitgezonden: vorige week waren de vleermuizen en ik op "Accelerateur de Neurones", een programma op de Franse televisie. Zie:

ADN 11 december

Het stuk over Kasanka is vanaf minuut 16:00 t/m 23:00.

[Helaas, om onduidelijke redenen was het fimpje maar een dag op internet! Ik probeer een kopietje te krijgen en het dan alsnog er op te zetten]

Bat season

2010-11-18T15:17:00.000+02:00

Weinig berichtjes van mij (Frank) de laatste tijd, vooral omdat we midden in het hectische vleermuizen seizoen zitten. De 8-10 miljoen vleermuizen zijn nu wel allemaal binnen, en de lodge is vol. Voor mij staat het dit jaar vooral in het teken van filmploegen, die ik begeleid. Momenteel hebben we de BBC, Korean Broadcasting Service en France 3 (programma “Faut pas rever”) in het park. Lange dagen, typisch 3:30 op en rond 22:00 naar bed, maar erg leuk. Eerder ook al een Zuid-Afrikaanse filmer in opdracht van ADN (France 2).

Team "Faut pas Rever" met onze nieuwe filmheld Marley

Vooral de BBC (team van de grote “Attenborough programma’s”) doet leuke dingen. Hun opnames zullen vooral over predatie gaan. Afgelopen dagen hebben we mini-camera’s geplaatst bij vaste zonplek van een grote python en bij een nest van een Kroonarend (die normaal apen eet, maar nu op vleermuizen leeft). Ook zit een camera-vrouw volle dagen op een speciaal gebouwd platform vleermuis-jagende Vechtarenden te filmen. Met succes!

Simon Blakeney (BBC) test mini-camera voordat deze bij de arend geplaatst wordt. Uit oude autoband hebben we een perfecte beschermkap gesneden

Angus Tillotson (BBC) beklimt boom waar de Kroonarend in nestelt.
Kroonarend met Palmvleerhond: Afrika's grootste arend met Afrika's grootste vleermuis

Ze filmen nu voor de nieuwe Africa series, gepland voor 2012 geloof ik. Afgelopen Augustus was men ook hier voor de Shoebills. Kostte me toen dagen eerst vliegen en vervolgens door middeldiep moeras met drijvende vegetatie ploegen om (nog net op tijd) een nest gevonden te krijgen. Een kilo of 5 afgevallen tijdens het zoeken! Kennelijk heeft men fantastische opnames. Dus, we zullen goed vertegenwoordigd zijn!

Afgelopen week ook eindelijk vogel numero 450 voor de parklijst gezien: een Woestijnvalk! Grofweg de 15e voor Zambia. Geen foto’s helaas.

Robin vliegt

2010-11-13T08:02:00.000+02:00

Zoals een echte 'bush baby' betaamt, laat je je af en toe vliegen in een Cesna.... Zo zijn we van de week even boodschappen gaan bezorgen bij 'Uncle Phiri' in Bangweulu.

Salzige Heringe van Katje

2010-11-02T08:43:00.000+02:00

Wist je dat je in Zambia dropjes in de afdeling kattevoer kunt vinden? Makes sense, zoals ze hier zeggen.. het logo is immers een poesje en de dropjes zijn in de vorm van een vis.

Wij tellen mee!

2010-10-24T10:10:00.000+02:00

Wij zijn officieel meegeteld in de nationale census. Gisteren reed er onaangekondigd een auto het kamp in met vier mannen die ieder huis wilden zien en alle bewoners wilden interviewen.
Ons dus ook: wat is uw opleiding, wanneer bent u getrouwd, heeft u een eigen radio, een eigen mobiele telefoon, een eigen koelkast, wat voor wc heeft u, uit welk materiaal is uw huis gebouwd.....?

Ieder geteld huis kreeg een sticker, zelfs iedere chalet van de lodge!

HELP THE CENSUS HELP YOU, BE COUNTED

Vet is goed

2010-10-09T08:42:00.000+02:00

Robin was twee weken oud en we zaten met haar en een paar vrienden in Nijmegen op een terrasje. De jonge serviceerster vroeg wie de moeder was van die zoete baby – ik was de enige vrouw in het gezelschap.. – en haar reactie was: “twee weken, dan zit jij er vet bij!”
Ook in Zambia is vet is goed… Hoe vaak heb ik in de afgelopen twee weken niet heb gehoord: “that baby is fat!”. En dat is dus positief bedoeld. Mannelijke collega’s spreken immers ook met smaak over vrouwen die ‘fat’ geworden zijn bijvoorbeeld.

Lusaka

2010-09-30T15:41:00.000+02:00

We hebben een paar heerlijke dagen in Lusaka doorgebracht: bijkletsen met vrienden, uit eten, uitslapen en wennen aan de warmte.

Terug in het park

2010-09-30T10:31:00.001+02:00

Marleen en Mevis

Sinds zondag zijn we terug in het park! Omdat onze auto nu definitief is overleden, kregen we een lift in de overland truck van Marleen (tante van Frank) en Eduard. Niet alleen wij hadden tegenslag op auto-gebied, zij ook: zij waren naar Durban gegaan om hun wagen op de boot naar Belgie te zetten maar een staking in de haven gooide roet in het eten. Omdat hun vergunning afliep moesten ze als de wiedeweerga het land verlaten. Verder zelfs nog, de zuidelijk afrikaanse douane unie uit: naar Zambia dus! Dat was voor ons een geluk bij een ongeluk want het gevolg was een zeer relaxte lift naar het park! Ik zat met Robin, Marleen, Abia en Mevis (dochter van Abia) achterin, aan tafel met broodjes en drinken onder handbereik.

Ze zijn drie nachten gebleven: we hebben lekker veel gekletst, heerlijk gegeten en avontuurlijk op de quad-bike gereden. De foto’s komen nog, zodra ik mijn camerakabeltje in de troep teruggevonden heb…. nu alleen een fotootje uit Lusaka: Abia met Robin en ik met Mevis.

Frank de gids...

2010-09-06T19:06:00.000+02:00

"Do whatever it takes to get Frank Willims, a Dutch-born ornithologist, as your guide – beg, cheat, bribe – he’s worth it. He brings the forest alive and knows every bird and call."

Zie de Financial Times op http://www.ft.com/cms/s/2/37731bbe-abe9-11df-bfa7-00144feabdc0.html

Dochtertje Robin Mwela geboren op 27-8-2010!

2010-09-02T21:42:00.006+02:00

Open Wide! Why Bangweulu fits the bill for a wild wetland adventure

2010-08-25T19:40:00.002+02:00

Weer een prachtig artikel over ons plekje in Zambia! Lees het in Travel Zambia Extra.

Wat zal het worden?

2010-08-21T13:22:00.000+02:00

Het blijft leuk, die Zambiaanse namen. Ik heb er al eerder over geschreven maar nu is het een heel andere zaak: ik wil er eentje uitkiezen als tweede naam voor de kleine.
Onze Zambiaanse vriend Lackson heeft me een lijst toegestuurd met een hele hoop namen en hun betekenis. En uit zijn e-mail blijkt wel hoe serieus de keuze is. Kinderen gaan zich volgens hem namelijk gedragen naar de naam die ze krijgen. Hij kende bijvoorbeeld een aantal mensen die de naam Bupe (gift) hadden meegekregen. Dat lijkt misschien wel een mooie naam maar waren net ‘cadeautjes’, erg ongehoorzaam aan hun ouders! Zijn eigen kind heeft hij de naam die vertaald ‘roots’ betekent gegeven. Om te symboliseren hoe het kind de basis van zijn relatie is (en nog veel meer, maar dat ben ik vergeten).

Een paar voorbeelden uit de namenlijst die we van Lackson gekregen hebben waar ik erg om moest lachen: Kawina (being victorious always), Limbi (maybe), Lolesha (open your eyes and see), Tehsa (being obedient) en Twalesha (we were just trying).

Al benieuwd wat het zal worden? ;-)

Voor wie het nog niet (helemaal) gelooft...

2010-06-04T13:16:00.000+02:00

Twee mooie verhalen over Kasanka!!

2010-05-22T16:10:00.001+02:00

Zie 'Spread your Wings. Kasanka's mind blowing bat migration' in
Travel Zambia Extra

en
'Bat explosion' in Go! (pagina 28)

Mabvuto's bruiloft

2010-05-15T10:44:00.001+02:00

Mabvuto Phiri is gisteren getrouwd met Given (‘probleem’ en ‘gegeven’ samen op een kussen, wat ligt daartussen?).
Hij is de oudste zoon van David Phiri, manager van Shoebill kamp, welbekend voor de mensen die ons in Zambia hebben opgezocht. Mabvuto heeft zelf ook een tijd in Kasanka gewerkt. Hij was mijn boekhouder en heeft nu een winkeltje in Chalilo.

Mabvuto en Given

Vereerd dat ik uitgenodigd was, heb ik mezelf in een jurk gehesen en ben er met een delegatie Kasanka medewerkers heengegaan.
Het Kasanka team vormde de VIP’s van het feest: we mochten zitten op een speciaal met touwen afgezet stukje tribune met een dekzeil als bescherming tegen de zon, wij hadden stoelen, krukjes en banken, wij kregen te eten.

Inge in jurk met bruidsmeisjes

Omdat de twee families die trouwen, ‘rijke’ families zijn was er een echt feest met een bruidsjurk en een stereo-installatie. Het bruidspaar heeft de hele middag naar de grond gestaard - blijkbaar mag je geen emotie tonen, slechts nederigheid – terwijl het publiek kletste, danste en cadeautjes aanbracht.

De Kasanka tribune met o.a. vader David (gouden gympies!)

Het bruidspaar brengt de ouders een stuk cake

Huidige boekhouder met voormalige boekhouder en zijn nieuwe vrouw.

Echt waar

2010-04-23T13:44:00.001+02:00

Het is echt waar dat ..

Ons internet nog steeds niet werkt en dat we anders echt wel elke twee weken een update zouden schrijven;
We een nieuwe manager hebben. Zijn naam is Ernst en hij is op 1 april begonnen;
We in augustus voor een paar weken naar Nederland komen (Inge iets eerder dan Frank) en dat we dan tijdelijk in een huisje in Delft verblijven;
We in het bezit zijn van zo'n stoere Zimbabwaanse tractor (zie de foto).

Vakantie voorbij

2010-04-01T09:09:00.000+02:00

Gisteren heeft het autootje ons veilig teruggebracht in Zambia en vandaag rijden we terug naar Kasanka.

Het was vooral een afwisselende reis: van de Okavango Delta naar de Kalahari woestijn, van zwart en gezellig Botswana naar witte dorpjes in Zuid Afrika met ‘buitenwijken’ van golfplaten waar ‘de rest’ woont, rhino’s, struisvogels en flamingo’s, community campings en hunters lodges (met verhalen over het schieten van olifanten en leeuwen), en met duizend man uren voor de grens van Zuid Afrika naar Zimbabwe gestaan en in tien minuten die van Zimbabwe naar Zambia gedaan.

We hebben maar weinig foto’s om te laten zien omdat Franks camera gestolen is in Botswana. Op een bewaakte camping is midden in de nacht, terwijl wij in de tent naast de auto lagen te slapen, een ruitje van de auto ingeslagen. We zijn er niet eens wakker van geworden, pas toen de politie van Nata ons wakker maakte hoorden we wat er gebeurd was! Andere tegenvallertjes waren allemaal autogerelateerd: water en modder in de tank doordat we een tijd vast hadden gezeten in de diepe plas, een gebroken fanbelt waardoor de auto oververhitte en de accu niet meer oplaadde, benzine in de dieseltank door een onoplettende pompbediende, een los draadje waardoor de motor steeds uitviel, een volle luchtfilter waardoor we zelf in de auto zwarte rook hadden ... Kortom, we zijn inmiddels volleerde autokenners!

p.s. Het internet ligt er nog steeds uit in Kasanka dus communicatie kan wat onvoorspelbaar zijn….

Op vakantie in Botswana

2010-03-07T21:23:00.001+02:00

Okavango Delta

Op vakantie in Botswana

2010-03-07T21:14:00.001+02:00

Chobe National Park en Moremi Game Reserve

Bush baby

2010-02-25T08:11:00.000+02:00

Het is nog redelijk onwerkelijk voor ons en vast een grote verrassing voor velen van jullie …. maar als alles goed gaat, zijn wij in augustus na 15 jaar niet meer met zijn tweeën: er is een ‘bush baby’ onderweg!

Het andere ouderpaar

2010-01-15T16:55:00.000+02:00

Eindelijk dan ook nog een verslag van het andere ouderpaar. Tijdens ons verblijf in Zambia hebben we ons blijkbaar direct aan het Afrikaanse tempo aangepast en geen enkele dag de tijd vrij kunnen maken iets voor de weblog te schrijven!

We hebben echter niet stil gezeten: de windmolen is gerepareerd, maar het oprichten is nog niet gelukt, er zijn gordijnen genaaid op de nieuwe naaimachine en nog meer kleine klusjes verricht. Daarnaast hebben we natuurlijk ook onze ogen uitgekeken naar de fruitbats (’s avonds en ’s morgens vroeg), hebben we de albino duiker ontwaard en natuurlijk nog veel meer dieren gezien zowel in het Kasanka NP als op Shoebill Island, in Mutinondo en Kafue NP. In dit laatste park zowaar cheeta’s gezien, die zich echter niet op de gevoelige plaat lieten vastleggen. Ook kikken was daar de mannetjesolifant, die ’s morgens vroeg op enkele meters van ons terras op zijn gemak stond te eten.

Met Kerstmis zijn we naar de kerk geweest: heel vrolijk en heel bijzonder!

Tijdens onze gezamenlijke tochten, vaak over slechte wegen, gaf Frank zijn spiedende ogen de kost en zag een kameleon oversteken. Meteen op de rem natuurlijk en zie hier het resultaat.

Aan het eind van onze reis hebben we de Vic Falls bezocht en ons tot op de laatste draad van ons hemd nat laten ‘regenen’, wat op zich een aangename ervaring was op een vreselijke hete dag!.

7 januari vlogen we terug en kwamen we met 24 uur vertraging dan eindelijk weer aan in Nederland: wat een shock: 40 graden verschil in temperatuur!
We hebben weer genoten van alles en kijken uit naar de volgende keer!

Richard en Loes

Server down

2010-01-15T11:18:00.002+02:00

Het is weer zo ver... de server is down en we hebben al twee weken geen internet in het park. Excuses voor de radiostilte; het is hopelijk snel opgelost!

Bezoek

2009-12-27T18:50:00.002+02:00

Sorry dat het de afgelopen tijd zo stil was op deze blog, maar we waren erg druk. Waarmee? Ondermeer met veel bezoek. Heel erg veel “nieuwe vrienden” en onbekenden vanwege “bat season”, maar dus ook verschillende “oude bekenden”.
In oktober-november mijn ouders hier voor een mooie volle maand. Met hen eerst naar Lower Zambezi geweest (foto), en daarna eigenlijk continue in Kasanka. Minder plekken bezocht dan tijdens hun eerste bezoek, maar nu hebben ze wel een echt goed beeld van wat we zoal doen. Plus, zoals ze zelf al berichtten in 'hun' blogstukje, dus ook tijd om een voetbalwedstrijd en een kerkmis in Chalilo bij te wonen, de kliniek te bezoeken, mee te timmeren aan het community centre aldaar, etc etc etc.

Erg leuk was dat mijn oude prof Henk Strijbosch met zijn vrouw Marijke in de zelfde periode een paar weken op bezoek kwamen. Helaas voor Henk hadden we niet overdreven veel reptielen tijdens zijn verblijf, maar dit werd dik goed gemaakt door de vogels en heel veel kikkers. Henk’s energie en passie zijn er nog niet minder op geworden in de afgelopen jaren! Op de foto Henk in de volle zon een “rocket frog” determinerend (die zo snel zijn, dat je op een open vlakte zonder lang gras moet zitten, want als ie ontsnapt , vang je ‘m anders nooit meer terug) met Marijke als zeer trouwe (en enthousiaste!) “assistente”.

Nu Loes en Richard op bezoek. Ook zij waren nog mooi op tijd om de vleermuizen in de miljoenen te zien. Ook zij zijn door Chimponda “op sleeptouw” genomen naar een kerkdienst in Chalilo (op 1e kerstdag!). Daarnaast hebben we samen Shoebill Island en Nakapalayo bezocht en zijn Loes en Richard met z’n 2-en naar Mutinondo geweest. Morgen vertrekken we samen naar Lusaka om vanuit daar nog een paar dagen naar Kafue te gaan.
Januari zal weer even wennen worden., zonder familie of andere bezoekers!

2009-11-28T18:13:00.002+02:00

Soms merk je sterker dan anders dat je ver weg bent... Ik miste de geboorte van Simones derde dochter Amber, de trouwerij van Hein en Jacq, de operatie van mijn vader en ga zo maar door. Het bezoek van Jan en Kitty en over een week of twee van mijn ouders maakt natuurlijk veel goed!

My best friend

2009-11-14T19:23:00.003+02:00

Op weg naar Lusaka vanuit Pioneer camp pikken we lifter op. “Ken je Paul de eigenaar van Pioneer kamp?” “Ja”. “He is my best friend! We are like a phone and a sim-card” (goeie!). Later hoor ik van Paul dat hij de man inderdaad kent maar beste vrienden... niet echt. Hij is de echtgenoot van een van zijn werkneemsters.

Bij de Nsalu caves krijgen we een rondleiding. De gids vraagt of we Edmund kennen. "He is my best friend!". We doen Edmund de groeten van deze man en hij vraagt "wie?!".

De eerste keer op de markt in Serenje ontmoet ik Grace. Ik val op als blanke dus ze stiefelt op me af. “From Kasanka?” “Ja”. “Kim is my best friend! Kom je groenten bij mij kopen?” Tuurlijk. Later hoor ik van Kim dat ze Grace inderdaad kent, maar beste vrienden... niet echt.

Wat zullen de mensen in Serenje ondertussen over ons zeggen? Ik ben een van Grace’s beste vriendinnen, dat is zeker. Ik koop altijd bij haar. Niet helemaal een bewuste keuze trouwens: als we de parkeerplaats van de markt in Serenje opdraaien duikt ze op, binnen een minuut! Volgens mij heeft ze informanten op de toegangsweg want het is echt iedere keer raak. Je kunt het timen. Toen we vorige week met Jan en Kitty naar de markt gingen, vertelde ik hen over Grace. Een keer raden hoe lang het duurde voordat ik ze aan haar kon voorstellen?! Ze heeft ons een mooie rondleiding gegeven, over de markt, langs alle stalletjes, en me een en ander aangesmeerd: “Toen Lisa, my best friend, de vorige keer boodschappen kwam doen had ik geen gember, nu wel, neem je er tien voor haar mee?”

KAMP HOLLAND

2009-11-09T14:55:00.005+02:00

(Jan en Kitty) Het was een vertrouwd en fijn weerzien met Frank en Inge bij aankomst in Lusaka. Samen zijn we de volgende dag doorgereisd naar het natuurpark Lower Zambezi.
Heerlijk kamperen, met z’n vieren het rijk alleen op een minicamping aan de oevers van de imposante rivier, de Zambezi. Volop genieten van de natuur, van de voor onze neus doorschietende ijsvogels, hippo’s, impala’s en vele olifanten. Heel bijzonder was ook de boottocht over de Zambezi, langs de verschillende eilandjes met veel vogels, olifanten en buffels en de altijd weer geweldige Afrikaanse zonsondergang.
Na een week terug richting Lusaka via het enorme stuwmeer Lake Kariba. Nog even een tussenstop in de hoofdstad met werkafspraken voor Inge en Frank, op weg naar Kasanka N.P.

In Kasanka werden we als vrienden hartelijk ontvangen ; we voelden ons weer meteen thuis. Er heerst een grote bedrijvigheid; veel bezoekers want veel vleermuizen (bats) zijn al gearriveerd. Ook voor ons is het van zo dichtbij zien van de miljoenen bats een onvergetelijke belevenis: echt kicken!
Het is hier lente en dat geeft extra leven in de natuur. Uitkijkend over Lake Wasa zien en horen we de flirtende hippo’s, de vele reigers, jonge puku’s en af en toe sitatunga’s en kraanvogels. Ook veel trekvogels melden zich, zoals grote groepen zwaluwen uit Europa.

En inmiddels heeft kamp Holland zich gevestigd: Henk en Marijke Strijbosch zijn aangekomen en samen met Cornelie, Frank, Inge en wij is het Nederlandse blok compleet. Frank en z’n afstudeerprof. Henk vinden elkaar weer onmiddelijk in het verzamelen en determineren van kikkers,torren, slangen etc. en een nieuwe lijst van amfibieen en reptielen voor Kasanka groeit gestaag.

Wij waren inmiddels eregasten bij een voetbalwedstrijd tussen twee teams uit omliggende dorpen. We hebben genoten van de enthousiaste,zeer sportieve en levendige wedstrijd, omlijst door meezingende en op djembe’s spelende supporters. Kebby, werkzaam hier op de office, en Mabvuto willen een voetbal- en korfbalcompetitie opzetten als project om jongeren samen te brengen. Zij geven daarnaast de jongeren gezondheidsvoorlichting en maatschappelijke bewustwording. Onze bijdrage aan dit project zijn de vele stellen voetbalshirts en broekjes, geschonken door DVS uit Aalst. Ze waren dolblij met de schenking. Wel grappig om hier nu deze lokale jongens te zien voetballen in shirts van Nederlandse bedrijven.

Ook hebben we andere door Kasanka N.P. gesteunde projekten bezocht. In Kapepa-centre hebben we deurtjes gehangen in de bijna voltooide wc-blokken. Het was leuk te zien dat het centrum goed gebruikt wordt; er was die dag een druk bezochte bijeenkomst over gezamenlijke landbouwaangelegenheden. Het bezoek aan de nabijgelegen polikliniek en verloskamers maakte een heel diepe indruk. Minimale voorzieningen; wat een verschil met onze westerse luxe! De enthousiaste verpleger Andrew, een verloskundige en enkele onbetaalde hulpen, hebben de zorg over een gebied van 120 x 80 km. De mensen komen meestal te voet, soms per fiets; onvoorstelbaar!

Een vrolijke afwisseling was de ochtend op de pre-school hier in het park, waar we met 34 kindjes de meegebrachte T-shirts versierden: stralende gezichtjes !!

Kortom we hebben het hier, in Afrikaans tempo, uitstekend naar onze zin. We genieten van het buitenleven in het wel heel warme weer. Gelukkig brengen de eerste hevige onweersbuien als begin van het regenseizoen, wel wat verkoeling. Het zal een hele omschakeling worden bij terugkeer in Nederland.

Kitty en Jan

Naar de kerk

2009-11-09T10:02:00.004+02:00

Altijd is kortjakje ziek, midden in de week maar …. eens in haar leven niet. Ik ben zondag naar een dienst in de katholieke kerk in Chalilo geweest met collega Lazarus, Jan en Kitty. En het was errug bijzonder...

voor me zat een man met een ’t shirt waarop stond ‘In Jesus name trading’, de kinderen zaten ongegeneerd de hele dienst – toch anderhalf uur - omgedraaid in de bankjes naar die drie witte mensen te staren, we moesten voor de congregatie komen om ons voorstellen en alle aanwezigen tweemaal de hand schudden, we hebben gezongen en geklapt, ik struikelde vanwege de lange rok die ik over mijn spijkerbroek gewikkeld had, de collecte werd opgehaald in een afwasteiltje, er stonden plastic bloemen in een blikje poedermelk op het altaar, en we kregen een preek over dat iedereen moet bijdragen wat hij kan aan de kerk (toevallig het onderwerp van die dag?). De afsluiter was ook erg mooi: de secretaris kwam naar me toe en zei “so we’ll see you next week again?!”. Misschien ga ik met kerstmis wel nog een keer ;-)

Winkelen

2009-11-01T14:52:00.004+02:00

Een paar leuke winkeltjes tijdens onze laatste trip.

Mambapoint

2009-09-17T11:29:00.008+02:00

Onze reportage staat op Mambapoint.tv! Kijk op http://mambapoint.tv/ en dan zie je rechts staan "Wk37: van stroper tot natuurfreak". Ik weet niet hoe lang het op de openingspagina blijft staan, maar je kunt het altijd terugvinden via de Kasanka projectpagina (http://kasanka.mambapoint.tv/ waar ook link naar ander leuk filmpje featuring Inge).

Sorry overigens dat we een beetje stil zijn de laatste tijd... druk druk druk.. Nu in Lusaka, rapporten Wereldbank-project afronden, en dan er lekker effe een ruime week tussenuit (naar Mwinilunga, dus dat wordt nieuwe soortjes intikken!)

Leeuw in het kamp

2009-08-26T10:23:00.007+02:00

We zijn weer eens ergens doorheen geslapen... Vannacht rond 1:15 hoorde onze watchman een leeuw roepen aan de rand van het kamp! Vanochtend reageerden kennelijk de collega's met "You! you are just a liar" maar een korte zoektocht naar sporen leverde een prachtige serie verse prenten in het zachte zand. Zie foto. De grootte (c. 12 cm!), de drie lobben aan achterzijde (typisch voor grote katten) en de lange tenen (Luipaard heeft meer korte ronde tenen) zijn kenmerkend. De groote van 12 cm wijst overigens op een leewin (aldus Greg die in Zimbabwe tussen de leeuwen woonde).

Het is de eerste waarneming in jaren hier. Door alle stroperij, vergiftiging in de dorpen etc zijn ze vrijwel verdwenen. Tot een jaar geleden waren veel mensen zelfs overtuigd dat ze uitgestorven waren in de regio. Maar in het afgelopen jaar zijn er verschillende waarnemingen: tot 4 leeuwen in Mutinondo, tot 5 leeuwen in Lavushi Manda, een leeuw nabij Shoebill camp en nu dus ook in Kasanka. Kortom, we hebben nog een populatie van vermoedelijk enkele tientallen in de Bangweulu regio, dus met de herstellende aantallen antilopen en andere prooisoorten: er is hoop!

De Rat

2009-08-24T09:21:00.006+02:00

Het was de queeste van de maand: de dikke rat in de keuken. Enkele weken geleden werd weer eens een enthousiaste poging ingezet om het kamp ratvrij te krijgen. Met als resultaat een tiental ratten in klemmen. Maar de ‘hoofdprijs’, een grote bruine rat in de keuken van de lodge, bleef de klemmen ontlopen. Het werd een strijd tussen Greg (Zimbabwaanse piloot & gids) en Matthews (de metselaar en handyman) wie ‘m te pakken zou krijgen. Van verschillende soorten eten in de klemmen, tot strategische opstellingen constructies van tot 5 rattenklemmen rond het punt waar de rat vanuit het grasdak via de elektrische snoer afdaalde op de tafel, tot ingenieuze constructies zoals een pot met kanteldeksel. De rat kreeg het voor elkaar elke keer de klemmen ‘leeg te eten’ zonder dat ze afgingen en de andere constructies te ontlopen.

Vanochtend was het dan eindelijk zo ver: de rat was gevangen. Matthews blijkt de overwinnaar, met zijn geniale zelfgebouwde rattenval, zie foto’s. Hoe deze werkt: in de bodem zit een gaatje. Een dun touwtje loopt vanaf de pin die de deksel open houdt door het gaatje naar binnen. Hier zit een pinda vastgebonden, die uiteraard groter is dan het gaatje. Als de rat de pinda op eet, bijt ie of het touwtje door, of hij eet de hele pinda, waarna in beide gevallen het touwtje door het gaatje los schiet en de deksel dicht klapt.

Maar de grootste winnaar is wellicht Oscar (de kat) die nu lekker ligt uit te buiken in de zon.

400 !

2009-07-29T17:25:00.003+02:00

Deze week was het dan zo ver: m’n 400e vogelsoort binnen de grenzen van Kasanka National Park. En een leuke ook: de Locustfinch, een miniscuul rood met zwart vinkje, 9 cm groot en slechts een paar gram licht, komt zeer lokaal in kleine aantallen voor in een handvol landen, typisch voor kwelgrasland boven de 1000 meter waar, vaak door aktiviteit van Wrattenzwijn, Bosvarken of andere grote zoogdieren, plekjes met schaarse begroeiing (pioniersvegetatie) aanwezig zijn. Hier scharrelen ze in groepjes rond op zoek naar zaden van lage kleine kruiden.
Op zondag liep ik met twee bezoekers (geen vogelaars) door de natte graslanden van de Chikufwe vlakte, op zoek naar vooral Reedbuck, Sabel en andere antilopen. Kort voor de schemer, lage zon die het gras roze kleurde, doodse stilte. Opeens vlogen de enkele tientallen miniscule vogeltjes luid roepend (tink-tink-tink-tink) voor ons op en bleven boven en rond ons rondvliegen. Erg mooi moment. De twee bezoekers vonden het ook erg leuk, vooral vanwege mijn enthousiasme over de “funny little birds”.
In Kasanka was het beestje voor zover ik weet 1 keer eerder door iemand gezien. Ik had zelf de soort tot nu toe slechts 1 keer eerder in m’n leven mogen aanschouwen, en wel samen met Lucky Felix in Mutinondo.

Heeft om precies te zijn 394 dagen die (deels) in Kasanka zijn doorgebracht geduurd. Oftewel nog steeds meer dan een soort per dag!

ps Onmogelijk om een plaatje van een Locustfinch te maken, dus we moeten het doen met de tekening uit het boek.

Eet smakelijk?!

2009-07-24T11:51:00.004+02:00

Ik heb niet zo veel op met het Zambiaanse eten: de gedroogde visjes, de maismeel en casave klompen, de gebakken rupsen, de kippeklauwtjes...

Kippeklauwtjes

Het gevoel is uiteraard wederzijds zoals blijkt uit de anekdotes die ik van de week hoorde. De Zambiaanse koks snappen ook echt niet wat wij westerlingen nou eigenlijk smakelijk vinden....

Een vriend van Ross vroeg zijn chef om een varkentje te bereiden: gewoon in de oven, en dan een appeltje in zijn mond en peterselie in zijn oren. Toen iedereen aan tafel zat kwam de kok de keuken uit lopen met in zijn handen een dienblad met het varken erop, en een appel in de mond en peterselie in zijn oren (van de kok dus!).

Nishima
Een andere muzungu had het plan opgevat om voor een etentje met vrienden een kip klaar te maken. Ze vroeg de kok ’s ochtends om de kip alvast te plukken en in de koelkast te leggen zodat ze de kip later die dag samen konden bereiden. Toen ze ’s middags de keuken inkwam vond ze de geplukte kip in de koelkast (levend!).

De kok van David Lloyd was op vakantie. Boniface, de lodge kok die waarnam, was gevraagd om als toetje een fruitsalade te bereiden zoals Davids kok altijd doet: wat vers fruit mixen met fruit uit een blikje. Boniface maakte een fruitsalade met een blikje doperwten (‘peaches ‘ of ‘ peas’ uit blik, is daar een verschil tussen?)!

Rupsen

Het rijk weer alleen

2009-07-18T16:06:00.005+02:00

Na een maand de Kapteijntjes over de vloer, is het nu opeens weer rustig. Zeker ook omdat Inge afgelopen dinsdag mee naar Lusaka is gevlogen om zich te kunnen concentreren op het Wereldbank project. Niet dat het nu doodstil is hier, met ondermeer Edmund, James en Dominick in het kamp...

Afgelopen weken weinig van ons laten horen omdat we druk waren met bezoekers, inhalen van de “vakantie-schade”, het Wereldbankproject etc. En met leuke tripjes doen met Gerrit, Anke en de kids. Twee weken geleden waren we een aantal dagen in Mutinondo, en afgelopen week twee nachten Shoebill Island en drie nachten South Luangwa. Met het vliegtuig, wat natuurlijk wel spannend was voor de kids (en ouders..).

Qua beesten was dit helemaal goed. In de moerassen uiteraard Shoebill, Lechwes, Tsessebe, Hyena etcetera. In Mfuwe kon het geluk helemaal niet op. De eerste dag gingen Gerrit, Inge en ik met onderzoekers mee op zoek naar Wilde Honden, die we ook vonden, maar liefst 10 in een groep geweldig gezien. De familie Kapteijns ging vervolgens op nightdrive: 4 luipaarden! Plus groep leeuwen en twee hyena op verse zebra, en olifant, buffel, genet, civet, etcetera etcetera. De derde dag ben ik ’s ochtends met de familie een paar uur het park in gegaan. Terwijl we naar wat Agapornissen zaten te kijken, kwam de zelfde groep honden opeens uit de bosjes te voorschijn! Zo’n 20km van waar we ze twee dagen eerder zagen. Weer lang geweldig gezien. Leuk hoe die beesten continue aan het spelen zijn, plots weer achter een bushbuck aan die ze (in struikgewas...) verschalkten, later rustend etc. Helemaal goed dus!

Nu maar weer achter de pc...

Hyena in het kamp!

2009-07-01T19:25:00.003+02:00

Onze nachtwakers hoorden ‘m al met regelmaat toen we nog in NL waren, maar vannacht mochten we meedelen in de pret: tegen middernacht, doodstil kamp afgezien van af en toe een roepend nijlpaard, plots een luid “whoeoeoe-oep”. Erg stoer.

Hyena was hier bijna weg door stroperij maar lijkt aan een voorzichtige opmars bezig. Bij Shoebill Island zien we nu bijna elke trip, daar zijn de moeilijke jaren duidelijk achter de rug. De foto is van Shoebill, van net voor ons tripje naar NL.

We zijn wel weer erg blij op ons plekje in de bush, alhoewel het ook wel weer effe heftig is qua wat er allemaal aan werk op je af komt. En recent zijn de belangrijkste gids, de bookkeeper en nog zo wat mensen vertrokken en nog niet vervangen, terwijl de deadline voor het Wereldbank-project nadert..... dus druk genoeg!!

De Kapteijns-Barends family vermaakt zich ondertussen uitstekend hier. Anke heeft me al zowaar een nieuwe soort voor m’n Kasanka-lijst opgeleverd, tijdens een boottochtje op Luwombwa rivier: “Wat zit daar in die struik Frank?” Jawel, White-backed Night Heron, zeer schaars beestje hier. Ongetwijfeld 1 dezer dagen ook een bijdrage van hun op deze blog.

Terug naar Zambia!

2009-06-16T18:06:00.003+02:00

We gaan morgen weer terug. Terwijl ik net gewend begin te raken.... maar eerlijk is eerlijk: we hebben er vreselijk veel zin in!

Het fotootje is van afgelopen weekend op Vlieland met Rob, Marleen, Yves, Gerrina, Mark en Nannike: we zijn nu bruiner dan toen we aankwamen....

Medialand

2009-06-03T16:06:00.005+02:00

We zijn volop in 'de media'!

Op zondag was Frank te gast bij Vroege vogels, daarna stonden we op de Pure Markt in het Amsterdamse park Frankendeal met Stichting Kasanka Nederland, gisteren sprak Frank voor 100 man in Steensel en morgen worden we gefilmd door Mambapoint tv.....

Luister naar het interview van Vroege Vogels!

Nederland

2009-05-15T12:32:00.000+02:00

We vliegen morgen naar Nederland!

Succeed equally

2009-05-15T12:21:00.005+02:00

Als je denkt dat Nederlanders het schoolvoorbeeld zijn van de maaiveldcultuur dan kun je je nog verbazen in Zambia. Niemand mag het hier beter doen dan een ander want dan wordt de rest per direct jaloers en is de kans groot dat er iets beraamd wordt om je terug te brengen op gelijke voet. De uitdrukking hier is “all of us must succeed equally”.

Voetbal! Scouts tegen 'civilians'

Hoe ga je daarmee om bij verkiezingen? Die zijn er namelijk wel. Ik herinner me de Natural Resources Competition waar onze ouders als jurylid fungeerden. Tijdens het kiezen van de prijswinnaars gaven de Zambiaanse juryleden aan dat eigenlijk iedereen een winnaar was; er kon toch niet gekozen worden?!

Dit tafereel herhaalde zich onlangs: het Ministerie van Arbeid had Kasanka Trust gevraagd namen door te geven van vier uitmuntende collega’s voor de Dag van de Arbeid. De meest hardwerkende, meest gedisciplineerde, meest verbeterde en iemand die lang in dienst is. Wat een categorieën trouwens – meest gedisciplineerd!?

Tug of war

In de voorbereiding van de verkiezing kwam een oud zeer van vorig jaar naar boven. Toen had één collega een grote prijs ontvangen, een fiets, en twee collega’s een kleinere prijs. Dat was niet absoluut eerlijk! Iedereen werkt hard dus hoe kun je dan drie van de 83 werknemers belonen? Het verschil in waarde van de prijzen.. dat kon ook echt niet. En dan het feit dat de drie prijswinnaars afkomstig waren van slechts 2 afdelingen, terwijl we er vijf hebben...?!

Om een lang ‘complaint’ kort te maken: het voorstel van het management team was dat we uit iedere afdeling vier mensen zouden verkiezen (een hardwerkende, een gedisciplineerde, een verbeterde en een ‘long service’). Zelfs als dat betekent dat alle winnaars maar een hele kleine prijs krijgen. Het werd overigens niet als oneerlijk beschouwd dat sommige afdelingen maar 10 mensen hebben, en andere afdelingen 40!

Meegaand als ik ben, heb ik het voorstel geaccepteerd - wel twee kleine afdelingen samengevoegd – en we kozen 4 maal 4 winnaars. Dat betekende wel dat ik Justin de dag voor de uitreiking terug naar Serenje moest sturen om de matras die we de week daarvoor als hoofdprijs hadden gekocht in te ruilen voor klokken, bloezen en beddengoed. Met een tweepersoonsmatras in een minibusjes!

Papa Frederick, Warden Teddy and 'little boy Frank' (zoals Papa hem noemt)

Dit is weer een voorbeeld van mijn goede voorbereiding die op het laatste moment in de war werd geschopt ;-) - en dan heb ik het nog niet eens over de brief die hij mee terugnam uit Serenje waarin we verzocht werden alle winnaars met eigen vervoer en geld voor lunch naar Serenje te sturen voor de festiviteiten al daar – de volgende dag!

Al met al was het wel een hele leuke Dag van de Arbeid. We hebben de 16 winnaars in het zonnetje gezet, een goede lunch genuttigd, iedereen een frisdrankje aangeboden en vooral veel lol gehad met de spelen: voetbal, touwtrekken en een soort stoelendans die ze de ‘Pinguin game’ noemen.

Meer Zenglish

2009-04-29T09:38:00.007+02:00

Eerder heb ik al beschreven hoe misverstanden ontstaan door het gebruik van de L in plaats van de R in het Engels dat de Zambianen spreken (‘lice’ in plaats van ‘rice’ bijvoorbeeld). Ook verwarrend is dat veel ‘him’ gebruiken als ze ‘her’ bedoelen omdat het Bemba geen verschil maakt tussen mannelijk of vrouwelijk. Of ‘yesterday’ in plaats van ‘today’ omdat het Bemba daar een en hetzelfde woord voor heeft. Er is overigens ook maar één woord voor dier en vlees (zegt iets over de jagerscultuur?).

Wanneer iemand struikelt of iets anders vervelends meemaakt zeg je: “I’m sorry for that”.

Als iemand een punt probeert te maken en je bent het met hem eens dan zegt je: ”That is very true”.

Als je wilt dat iets snel gebeurt zeg je: “Now now’ of ‘ Just now’. Dat betekent nu meteen (binnen tien minuten en een paar uur).

Als iemand je vraagt hoe het je met gaat en je voelt je niet helemaal happy zeg je: “I’m just okay”. Als het erger met je gesteld is: “I’m complaining of headache (coughing, sneezing, chest pain...)”.
Zo ook, als je een opmerking maakt zeg je “I have a complaint”. Ik schrik er elke keer weer van als iemand mij vertelt dat meneer x of mevrouw y een klacht heeft… en dan blijkt het gewoon een opmerking of verzoek te zijn.

Als je iemand aanspreek zeg je: "dear". Ook hier schrik ik elke keer weer van op; hij noemt mij dear?! En het blijft vreemd wanneer ze me ‘mammie’ noemen. Respectvol, ik weet het….

Als iemand iets leuks vertelt dan zegt de ander om hem aan te moedigen: "SURE?!". Wij denken dan, gelooft hij me niet?

En dan gebarentaal:
Als je een Zambiaan vraagt hoe oud zijn kind is dan geeft hij met zijn hand aan hoe groot het is. Hij houdt zijn hand in een kommetje, alsof het op het hoofd van het kind ligt, op de juiste hoogte. Gaat het over een dier dan bukt hij en houdt hij zijn hand gestrekt en met de duim omhoog, op de juiste schofthoogte.

Gaat het over een slang die hij gezien heeft (dé smoes als iemand weer eens dronken van zijn fiets gevallen is!) dan opvat hij zijn pols om te tonen hoe dik de slang was (werkelijke omvang of lengte doen er niet toe).

(de plaatjes zijn van mijn recente Serenje shopping trip - ik rij in een auto zonder voorruit! )

Ba Betty en de Chief

2009-04-28T17:12:00.006+02:00

Ik heb al eerder aangegeven dat onze chief een rare snuiter is. Hij is vooral onvoorspelbaar; de ene keer onze beste vrind, de andere keer vreselijk dwars en onmeewerkend. Afgelopen week bezorgde hij ons weer een kleine crisis!

Chief (picture Kieran Dodds)

We hadden een zeer constructieve vergadering met een club uit Zuid-Afrika die met Wereldbank gelden een toeristische route gaat ontwikkelen en marketen in het noorden van Zambia. Kasanka Nationaal Park is de hoofdattractie in die route. We zaten in ons Centrum met vertegenwoordigers van de community – onder andere het fantastische Nakapalayo Community Tourims Project waar je in een echt dorp kan overnachten, en de bewoners je rondleiden, Zambiaans voedsel serveren en de avond vullen met traditioneel zang en dans.

De chief was ook uitgenodigd omdat zijn ‘paleis’ een van de plekken is die je kunt aandoen in de route. Ik had hem opgehaald –hoefde maar 30 minuten te wachten omdat hij nog recht aan het spreken was – en hij was erg spraakzaam. Ook tijdens de vergadering was hij in goede doen; hij zei niet veel, zat wat te schuiven op zijn stoel maar deed mee.
Hij klaagde niet eens over het eten! Ik was er niet ingeslaagd een ‘village chicken’ voor hem te vinden en had in plaats daarvan ‘Chikanda’ gekocht, een soort tofu van orchideewortel. Hij maakte er grappen over: dit heb ik al 30 jaar niet meer gegeten maar het is prima. De volgende keer wel ‘game meat’, aub…..

Aan het einde van de bijeenkomst raakte hij even van zijn goede pad: hij vertelde de aanwezige Community Resource Board leden dat ze ontslagen waren en dat hij niet snapte wat ze bij deze vergadering deden!

(hij kan een democratisch gekozen bestuur niet ontslaan maar zeg dat maar eens tegen een traditoneel leider…)

Any way, nu de crisis: de volgende dag kreeg ik een radiobericht van Frederick, de community relations coordinator. De chief had met klem verzocht onze Betcheba, de dame die de keuken en gastenverblijven runt in het Centrum, voor twee weken te lenen. Hij ging op tour en omdat hij niet getrouwd is (zijn zes vrouwen zijn weggelopen of weggestuurd, dat detail is mij onduidelijk) had hij gezelschap nodig. Frederick vertelde me dat je om zo’n verzoek niet heen kan; ze moest gaan. (ongemakkelijk gesprek trouwens, over de radio die afgeluisterd wordt door alle medewerkers en in de omliggende dorpen!)

Direct na het bericht had ik Betcheba ‘aan de lijn’. “Madam, I’m not ready for this”, zei ze met een piepstemmetje.
Omdat Frederick de repercussies van weigeren had benadrukt maar ik Betcheba niet tegen haar zin wilde ‘uitlenen’, vroeg ik raad aan Kim en Edmund via de email. Edmund maakte er een grap van maar Kim was duidelijk: niet doen! Het enige dat ze er aan over zal houden is een enge ziekte! Kortom, ik was gesterkt in mijn mening om het te weigeren en dat hebben we dan ook gedaan.

Betcheba

Nu is het afwachten wat de gevolgen zijn....... voor Betty en voor Kasanka!

I am the Boss...

2009-04-28T16:01:00.006+02:00

Ik probeer een goede manager te zijn, onder andere door collega’s mee te nemen in beslissingen, maar dat gaat niet altijd vanzelf.... Gisteren probeerde ik met Henry, patrolleider van een scoutgroep, te overleggen hoe ik een van zijn mannen kon inzetten als gids. Onze gids is met verlof en Frank vermaakt zich momenteel kostelijk in de moerassen dus ik had Changwe nodig. Ik vertelde Henry dat ik Changwe pas overmorgen nodig had maar dat er wellicht geen vervoer was op die dag. Mijn vraag was: als jij hem vandaag en morgen hard nodig hebt dan hoor ik dat graag en dan verzin ik een manier * om hem ergens op te halen en bij de schoolgroep af te leveren. Heb je hem niet per se nodig dan hou ik hem hier.

Changwe

Ik keek in twee paar verwilderde ogen: “But Madam, you are the boss, you tell me what to do” (Henry). Ik probeerde het nogmaals… en kreeg als reactie “Ba Inga, you should make the decision, you are my boss” (Changwe). Voor de oplettende lezer: niet iedereen noemt me Madam meer, mijn herhaald verzoek om me gewoon Inge te noemen begint vruchten af te werpen ;-).

Een van de auto's (geen gewonden!)

* to make a plan…. toen Frank en ik hier aankwamen ergerden we ons dood aan deze uitdrukking. Voor ons was het gewoon een manier om beslissingen uit te stellen. Nu gebruiken we het zelf te pas en onpas! Zelfs een georganiseerd persoon als ik wordt hier gedwongen tot 'crisismanagement'. Het op tijd maken van goed doordachte plannen is op zich geen probleem maar bij het uitvoeren gaat altijd wat mis: nieuwe gasten arriveren waardoor taken opnieuw verdeeld moeten worden, een collega komt niet opdagen, een auto gaat stuk… (twee gecrasht deze week!). Op een of andere manier moet alles hier ad hoc, last minute, en is uitstellen van beslissen tot het laatste moment szelfs voor mij gemeengoed aan te worden.

Anti-stroperij

2009-04-14T17:40:00.002+02:00

Eén van de belangrijkste taken van de stichting is de anti-stroperij. We hebben 24 scouts in dienst die continue patrouilles uitvoeren in het park. Ik stuur ze aan, samen met een “senior scout” van ZAWA. Vandaag de statistieken van het 1e kwartaal ontvangen, en die spreken voor zich.

En dat allemaal op 400 km2. Iedereen verwacht dat educatie en community-werk op de wat langere termijn het verschil gaat maken, maar helder mag zijn dat voorlopig stroperij een massief probleem is.

Op de foto de strikken (snares) die we tussen 1 februari en 11 april opgehaald hebben. Elk ‘ringetje’ is een opgerolde strik, oftewel 2 a 3 meter metaaldraad, vaak electriciteitskabels of bijvoorbeeld remkabels van een fiets. Elk ringetje is dus ‘goed’ voor minstens 1 dode antiloop, wrattenzwijn of baviaan, tenzij ze door de scouts bijtijds verwijderd worden.

Nog een andere foto van vorig jaar: de opbrengst aan geweren van 3 maanden patrouilles in Serenje district (half zo groot als NL, met name Kasanka en omgeving en deel Luangwa vallei): 104 voornamelijk home-made geweren.

En niet ongevaarlijk werk ook. Van Luangwa horen we met regelmaat verhalen over gesneuvelde scouts. Hier gaat het er relatief erg vriendelijk aan toe, waardoor we al jaren geen scouts verloren hebben. Tot gisterochtend: Shaft, een zeer sympathieke jongen en zonder twijfel de meest fanatieke en productieve scout, vorig jaar daarom nog door collega’s verkozen tot “werknemer van het jaar”, probeert tijdens een achtervolging van stropers de Luwombwa rivier over te zwemmen. Door de harde stroming verdwijnt hij onder water en verdrinkt.
Morgenochtend naar de begrafenis.

Soms zit het mee...

2009-04-14T15:10:00.005+02:00

Dat we het Luipaard in Mutinondo zo op de plaat kregen, was mazzel. Afgelopen week zat het iets minder mee..

In het donker reed ik van de gate naar huis, toen er opeens een rare jakhals ofzo op de weg zat. Toen ik dichterbij kwam bleek het m'n eerste Caracal in Kasanka te zijn! Erg gaaf. Even vlak voor de auto, toen de berm inlopend waar ie een muis ofzo hoorde en dus bleef zitten. Na een seconde ofzo besefte ik me dat ik aan het vergeten was om een foto van het beest te maken. Net op tijd; kon 1 plaatje maken voordat ie wegrende. Maar wat blijkt het verschil tussen een superfoto en een zaadplaat: 1 grasspriet.....

Kaapstad

2009-04-13T12:07:00.006+02:00

Vorige week was ik een paar dagen in Kaapstad. Ik zag na anderhalf jaar de zee weer, en had het berekoud….. !

Kaapstad en de Table mountain vanaf zee.

Ik weet niet wat het is met Kaapstad maar ik voelde me net als de vorige keer dat ik daar was ongemakkelijk. De blanke bewoners rijden in superluxe wagens, dragen de mooiste sieraden en merkkleren en hun luxe appartementen en huizen met zwembaden bezetten de hele kustlijn. Zwarte Zuid-Afrikanen zie je vooral werken aan de weg, poetsen in de appartementen en rondwandelen met blanke kindertjes. In Lusaka is de arm-rijk/zwart-wit scheiding ook aanwezig maar minder sterk dan in Zuid-Afrika.

Met Maxi, Edwin en Humprey

De aanleiding voor m'n bezoek aan Kaapstad was een training georganiseerd door WWF voor natuurbeschermingsorganisaties in zuidelijk Afrika. We waren met een select groepje: Edwin uit Kenia (Kenya Wildlife Service), Humprey uit Malawi (Peace Parks Foundation), Tomas uit Mozambique (WWF Mozambique), Onno en Stephen uit Zuid-Afrika (Table Mountain Foundation en SKEPPIES Fund), en Maxi en Kauna uit Namibië (Namibia Association of Community Based Natural Resources Management Service Organizations).

Het onderwerp was duurzame financiering voor natuurprojecten. Het was geen verrassing dat we allemaal met hetzelfde probleem kampen: onvoldoende geld voor de vaste lasten. Inkomsten uit toerisme is in geen enkel projecten genoeg. En donaties en projectgelden zijn steeds moeilijker te krijgen, vaak aan strikte regels gebonden (geen salariskosten of auto-onderhoud bijvoorbeeld – de grootste kostenposten in het management) en meestal specifiek gericht op community of educatieprojecten. We hebben uiteraard geen onmiddellijke oplossingen gevonden maar het was erg goed om onze zorgen en problemen met elkaar te bespreken!

Trektijd

2009-03-21T13:35:00.006+02:00

De herfst zet hier momenteel in. Dat betekent in ons geval: ietsje kortere dagen en minder regen, maar vooral vertrekkende vogels. De "intra-Africa migrants" vertrekken naar noordelijk Afrika, en de "Europese soorten" vliegen naar Europa.

Afgelopen week was volop trektijd: continue groepen Bijneters, Boeren-, Huis- en Gierzwaluw hoog overtrekkend, en elke dag torentjes opschroevende Steppebuizerd, soms honderden in een uur. Afgelopen woensdag ‘duwde’ een naderende storm de vogels naar beneden. In een uurtje tijd kwamen verschillende Grauwe Kiekendieven, een Steppekiek, enkele Wespendieven, Boomvalk, verschillende Schreeuw- en Dwergarenden en tientallen Steppebuizerden laag langszetten, samen met vele zwaluwen, gierzwaluwen en bijeneters. Soort van Breskens maar dan zonder het lawaai van teveel vogelaars. Gisteren in de namiddag mooi lijntje Zwarte Ibissen langsscherend (foto).

Ook de "zomerzangers" verdwijnen. Fitissen, Grasmus, Grote en Kleine Karekiet en verschillende koekoeksoorten zie ik nu juist veel, duidelijk doortrekpiekje. De Paradijs Vliegenvangers zijn in de regentijd zeer aanwezig rond het huis, maar sinds maandag opeens weg. En onze ‘vaste’ Grauwe Vliegenvanger, die vanaf november bij de composthoop voor ons huis bivakkeerde, vandaag niet meer gezien. In Nederland hoor je deze soort zelden zingen, maar hier was de afgelopen twee maanden het ‘geprevel’ (als een winterse Roodborst) een continue aanwezig geluid.

verrassing

2009-03-17T18:32:00.004+02:00

Zondag liep ik met enkele bezoekers langs de Kasanka rivier. Op "walking safari" dus, zoals dat hier heet. Plots voor ons (zoals gehoopt) een hele rij koppen omhoog: nijlpaarden, leuk! We hebben een tijdje naar de beesten staan kijken, die gelukkig geen problemen met onze aanwezigheid hadden.

Thuis bekijk ik de foto's.... Ziet u 'm? Jawel, Spot-necked Otter, nog niet eerder gezien in het park.... G€#dver..
Ach ja, we tellen 'm maar gewoon! 46e zoogdier voor m'n Kasanka lijst.

Slangen

2009-03-17T17:46:00.011+02:00

Het is weer slangentijd. Afgelopen week elke dag slangen gezien!

Vandaag tijdens een vergadering in huis vroeg m'n gesprekspartner "Is that a snake??!?". Een 1,5 m lange Olive Grass Snake schoof door de kamer. Prachtige aktieve slangen, uit de toornslang familie, zeer snel en behoorlijk giftig, dus stok en handoek (als handschoen) waren nodig om 'm in een emmer te krijgen.

Uurtje later alarmerende vogels en eekhoorns: python in de boom. De eekhoorns waren erg niewsgierig. Eentje kwam tot op een goede decimeter van de python... en jawel: de python hapt, maar mist op een haar. Lucky squirrel!

Nu tijdens het schrijven weer alarmerende bulbuls en honingzuigers; snel naar buiten. Blijkt vanwege onze 'vaste' Afrikaanse Bosuil. Dacht dat ze die ondertussen wel kenden! Slangen vandaag blijft op twee staan.

Frank in Wonderland

2009-03-06T13:44:00.006+02:00

We blijven hier gave mini-beestjes tegen komen, vooral nu in de regentijd. Tijd voor een kleine foto-update.
Nog niet eerder in het park gevonden was dit schitterende gekkootje, de O'Shaughnessy's Thick-toed Gecko (als ik me niet vergis).

Sprinkhanen zijn algemeen en enorm divers, zonder twijfel minstens een honderd soorten ofzo, de een nog bizarder qua kleur dan de ander. Hier twee recente voorbeelden.
Hoogtepunt was wel deze miniscule bidsprinkhaan: gecamoufleerd hangend aan de zijkant van een bloem, wachtend op prooi. Vermoed wel dat ze liever een iets andere kleur bloem hebben..

Movie star

2009-03-04T13:25:00.003+02:00

Ik heb altijd al in een film willen figureren (maar niet heus). En ik zei nog tegen de cameraman: niet van onderen filmen! Maar ja, artistieke vrijheid enzo....

Al met al een grappig fimpje over Kasanka en een van onze projecten, zie YouTube Kasanka National Park

De filmpjes die Hedwig op YouTube geplaatst heeft zijn ook erg leuk: een liedje door de kinderen van Kasanka Preschool, en een dans door scholieren die via Kasanka een sponsor gevonden hebben.

De foto is van mij: Hedwig danst zelf volop mee (en daarna ik, en Frank ... maar daar hebben we gelukkig geen foto of film van!).

2009-03-03T18:34:00.004+02:00

Tijd voor een mooie plaat: ons huis is net links van dat grote gebouw, de lodge. Het is iets natter op dit moment, nog adembenemender...

De foto is van Kieran Dodds

2009-03-01T11:21:00.000+02:00

Dit is geen leuk bericht maar ik wil het toch graag delen.

We zijn de afgelopen weken opnieuw geconfronteerd met veel verdriet. Onze goede collega Josias verloor zijn jongste broer en oudste zoon in een tijdspanne van twee weken, en onze collega Robby in dezelfde twee weken zijn vrouw en tweeling. Dit is de zoveelste keer dat een collega een kind of echtgenote verliest en het verbaast me elke keer weer hoe ‘luchtig’ ermee wordt omgegaan; ze zeggen ‘that’s how life is’ en gaan door met het werk en leven. Ik was er behoorlijk stuk van. We leven in een kleine gemeenschap en het is onmogelijk is om niet betrokken te raken bij het familieleven en -leed van onze collega’s. We kunnen niet veel meer doen dan hen praktisch bijstaan door vervoer, geld en vrije dagen te organiseren. Feit is dat we in een ontwikkelingsland leven waarin de mensen niet erg gezond zijn en de gezondheidszorg te wensen overlaat, en er dus erg vaak iets is. Een vrouw met een moeilijke bevalling wordt wellicht opgenomen in de kliniek maar is daar vatbar voor bijkomende infecties waarvoor geen medicijnen beschikbaar zijn; een man geneest niet van een ontsteking omdat hij ook HIV-positief is; een kind ontwikkelt celebrale malaria en is niet in staat binnen 24 uur het ziekenhuis te bereiken... Zal ik maar ophouden?
Onze kliniek doet overigens wat het kan. Het beschikt echter slechts over één verpleger, heeft geen ander vervoer dan een motor, en beschikt lang niet altijd over de juiste medicijnen en stroom. Ik ben blij dat ik gisteren 5 dozen medicijnen en 40 liter brandstof uit Lusaka heb kunnen afleveren.

Een ander pijnlijk verhaal gaat over Tenson, een van onze scouts. Tenson werd vorige week in elkaar geslagen als wraak op een incident dat jaren geleden had plaatsgevonden met een stroper. Het had niet veel gescheeld of we hadden hem verloren. Hij werd gered door een collega-scout die de aanvallers wist weg te jagen met een schot in de lucht.
Geweld raakt me sterk, laat staan als het zich richt op iemand ‘van ons’, iemand die gewoon zijn werk doet. Iedereen weet dat hij opgepakt kan worden en een gevangenisstraf riskeert wanneer hij illegaal het park ingaat om te stropen met geweer of strikken. Om een alternatief te bieden – voor verlies aan voedsel en inkomsten - investeert Kasanka al meer dan tien jaar in ‘community work’ en natuureducatie. Frederick en zijn team onderwijzen en assisteren in duurzame landbouw, het houden van kippen en geiten, het verbouwen van honing, het beschermen van de oogst tegen hongerige olifanten, en bijvoorbeeld de basisprincipes voor marketing. Na jaren ‘community work’ en antistroperij zien we wel degelijk verbetering. Ondanks of wellicht dankzij die verbetering hoop je op wederzijds begrip en is het moeilijk te verkroppen dat de resultaten van het harde werk van de scouts hen persoonlijk wordt nagedragen. Maar ja, er wonen wel 150,000 mensen rondom het park (zelfs als slechts 1% stroopt heb je al te maken met 4 stropers per dag) en ‘game meat’ is nog steeds een verleidelijke en lucratieve business… …

Zwart – wit

2009-02-14T14:27:00.005+02:00

Ik schiet altijd in de lach als we een 'hammermill' passeren of bezoeken. De dames die er werken zien er zo grappig uit met hun witgepoederde gezichten! Het duurt overigens 4 uur om het mais te malen dat nodig is voor een maand 'rations' voor de scouts. Da’s dan weer minder grappig als je de chauffeur bent van die onderneming ;-)

Mijn collega Jonas zei van de week dat hij een witte pen of witte verf nodig had... namelijk om dingen op zijn hand te kunnen schrijven (de verf om een white board te schilderen) zodat hij ze niet vergeten zal! Zoals hij mij altijd ziet doen.

Polly merkte op dat het haar altijd opvalt wanneer de Zambianen een pleister dragen.. omdat die pleisters “no-s0-skin-coloured” zijn in hun geval.

Drama

2009-02-11T09:04:00.006+02:00

Drama – zingen, dansen, acteren en gedichten voordragen- is een belangrijk component in het schoolcurriculum. Als ik bij een school op bezoek ga of een schoolklas komt in het park langs is er dan altijd een ‘performance’. Van de liedjes blijft “Don’t you worry ba Inga, don’t you worry” het langst hangen. Ik zing het nog dagen nadat ik het gehoord heb (om mezelf moet in te spreken ;-)

Een echte scout doet mee aan het toneelstuk

De toneelstukken zijn erg grappig maar het is altijd hetzelfde verhaal. Niet dat dat het publiek dwars zit…. in tegendeel: ze rollen iedere keer weer over de vloer van het lachen. Het verhaal gaat over een jongen uit een dorp die zich laat overhalen om te gaan stropen. Hij en zijn maat discussiëren eerst flink over de voor- en nadelen van stropen en gaan dan op pad. In het bos beoefenen ze allerlei ‘afleidingstechnieken’ zoals achteruit lopen (zodat een scout je niet kan vinden). Als ze op het punt staan om een dier te schieten, worden ze gepakt door scouts! Er volgt een hilarisch gevecht en dan worden ze naar de gevangenis gebracht (hoe ze het rijden in een bus uitbeelden is overigens ook hilarisch). Als er scouts in het publiek zitten dan werpen die zichzelf opeens midden in het stuk. Het grappigst is wanneer de schooljongens herkenbare dingen en mensen in het stuk brengen: ze roepen Wasa-camp op via de radio op precies dezelfde manier als onze scouts dat doen, of ze beelden Kasanka-mensen zeer herkenbaar uit: Edmund de park manager die het bericht opvangt, Josias de chauffeur die de scouts gaat ophalen, etc.

In de bus

De liedjes, de toneelstukken en de gedichten zijn erg belerend. De gedichten worden meestal in het Engels opgezegd dus daar krijg ik het meeste van mee. Een jongen of meisje gaat voor de groep staan en zegt: ik ben die en die, en ik breng u met veel plezier het volgende gedicht en draagt dan – ‘rappend’ is volgens mij de beste beschrijving – het stuk voor. Hieronder twee mooie voorbeelden in relatie to natuurbescherming (ik heb ze ook over abortus, aids, stakende leraren, 'mother Zambia' enzovoort).

Little poacher
Poacher! Poacher! How destructive are your activities on wildlife.
You cut trees which provide oxygen that we use for breeding. Foolish poacher don’t you know that you bit the finger which feeds you?
You start illegal bush fires which destroy grass, the house of beautiful animals and on which they depend for food.
Shameless poacher you kill innocent birds, insects, fish and animals that do not feed in your ever poor house.
Poacher! Poacher! What language do you understand? English, Bemba or Lala?
You are just a nuisance. Should I catch you? Your relatives will be saying Hi to you behind bars.
Thank you.

The importance of trees
Men, women, brothers and sisters, young and old.
Do you know the importance of trees? Let us not cut them down any how.
They are best for absorbing the rains.
They are best for keeping the air moist during the dry season.
They also purify air.
Men and wild life need their shade and products.
Let us not lose all our trees to slash and burn cultivation.
Because they are for our benefit.
Thank you.

Een jaar Zambia

2009-01-28T19:03:00.007+02:00

We zijn nu een jaar in Zambia. Kort samengevat? We willen hier blijven, we zijn hier gelukkig.

Dat klinkt misschien wat simpel maar het is een grote verandering ten opzichte van hoe we ons in Nederland voelden. We waren niet ongelukkig maar wel zoekende. Op zoek naar uitdaging en bevrediging in onze banen met name. Ik was continu op zoek, en werd moe van mezelf. Dat is nu anders: ik sta met frisse zin op en begin direct, ik werk 6 of 7 dagen per week tegen een laag salaris zonder daar onvrede mee te hebben, ik ben slechts af en toe gestrest en laat dat gemakkelijk los (door even op Franks gespierde borst te boxen bijvoorbeeld), ik ben blij met kleine successen zoals een rapport de deur uit, een goede evaluatie van een nieuwe collega of een afgeronde workshop, en ik ben zelfs geduldiger geworden! De klussen die ik hier doe zijn niet per se uitdagender dan wat ik eerder deed maar ze zijn zeer divers, en van belang in het grote plaatje (het runnen van het park). Misschien is het beginneroptimisme maar ik hoop dat de tevredenheid gewoon het gevolg van een goed passende baan is!

We voelen ons hier thuis. Zambia is een vriendelijk land. Overal word je met een gemeende lach en flinke handschut verwelkomt. En in Kasanka wonen dan weer de leukste Zambianen van heel Zambia ;-). Uiteraard mis ik mijn vriendinnen maar onze verhuizing heeft ook opening geboden voor het maken van nieuwe vrienden. Een paar in het park en een paar in de stad. Ook dat is bijzonder.

Zambia is een erg mooi land. De parken met het wild, de watervallen, de diverse landschappen, de culturele gebruiken… we zijn er voorlopig nog niet uitgekeken! En het wonen middenin een nationaal park is heel speciaal. We gaan niet naar de kroeg maar een avondje kamperen: tent in de auto en 15 minuten later zitten we met een flesje wijn aan een kampvuurtje onder een overweldigende sterrenhemel en een nacht vol geluiden: kikkers, hippo’s (and the odd elephant…..).

Natuurlijk zijn er ook minder positieve dingen te vertellen over Zambia. We worden hier geconfronteerd met een kant van het leven die in ons Europese ‘yuppenbestaan’ ver van ons bed was. De kinderen die niet naar school kunnen omdat ouders geen inkomen hebben, of die wees zijn vanwege aids en auto-ongelukken. De mannen in de dorpen die apathisch voor zich uitstaren of je lastig vallen omdat ze die ochtend te veel Chibuku hebben gedronken. De vrouwen die te veel kinderen baren en geen kans krijgen zich te ontwikkelen. Jaloezie, geloof in hekserij, stroperij…. Steekpenningen en bureaucratie…. De verhalen en ervaringen zetten je aan het denken.

Ik kan weinig zinnigs zeggen over hoe lang we hier zullen blijven. Er kan van alles gebeuren: een werkvergunning geweigerd of ingetrokken, geen verlenging van het Wereldbank project (en dus geen betaald werk meer), ziekte of heimwee…. Maar op dit moment kunnen we ons in ieder geval niets voorstellen bij teruggaan naar Nederland. Het was een prachtig jaar waarin ik veel heb gezien, veel heb meegemaakt, veel heb geleerd en veel heb genoten.

Olifanten

2009-01-28T16:55:00.003+02:00

Olifanten zijn super maar niet wanneer een familie je omcirkeld heeft terwijl je in je eentje in het park rondloopt……

Hoe ik in deze situatie verzeild raakte? Het ging zo: Frank en ik waren een wandeling van Pontoon naar Kabwe aan het maken. Frank vogels tellen, ik dagdromen (en ploeteren vanwege het hoge gras). Op de terugweg wilde Frank even een groep gieren ‘uitchecken’ en omdat ik moe en verbrand was, bleef ik in de schaduw van een bosje vlakbij de weg op hem wachten. In de verte was een groep van 13 olifanten aan het spelen: leuk uitzicht (en ik had uiteraard wat te lezen bij…)! Ik wachtte en wachtte en wachtte terwijl de olifanten in een rap tempo – al spelend en etend – mijn kant opkwamen. Geen Frank en de olifanten nog dichterbij….. Toen ik het te eng begon te vinden ben ik maar dat bosje ingedoken, tussen de struiken op de grond gaan liggen en wachten tot de olifanten gepasseerd waren. Ze kwamen een voor een langs sjokken (ik zag door de takken alleen de poten en een enkele slurf). Misschien roken ze me want het enige bosje waarvan ze niet uitgebreid gegeten hebben was het bosje waar ik in lag!

Een half uurtje later vonden Frank en ik elkaar terug. Een bijzondere ervaring op de dag dat we precies een jaar in Zambia waren. De foto is op een ander moment genomen maar ik denk wel dat het dezelfde familie was.

Door de bats het bos niet meer zien

2009-01-17T17:16:00.010+02:00

Door alle drukte toen en de internetproblemen hebben we weinig over de fruit bats geschreven toen die er waren. Nu maar eens een kleine selectie gemaakt van wat foto's. Klik op de dia-voorstelling bovenaan om, via Picasa, de foto's op groot formaat te zien.

Nu, een maand later kan ik al bijna niet meer geloven hoeveel het er waren!

Paddenstoelenfeest

2009-01-17T16:46:00.002+02:00

Het feest is helaas al weer afgelopen: december was paddestoelentijd. Dat is leuk voor als je door het bos fietst, maar het is ook erg lekker! Er zijn verschillende soorten die veel gegeten worden. De meest algemene is de “tente”, een hele grote paddestoel met een hoed tot ruim 50cm doorsnede. Op de foto een paar opkomende exemplaren in het kamp, niet lang voordat ze door iemand geplukt werden (want lekkerst op deze leeftijd). In repen snijden en effe bakken met wat knoflook.... Sterke, nootachtige smaak, heerlijk.

De meest bizarre en naar het schijnt erg lekkere paddestoel, is de Termitemyces, een klein paddestoeletje wat alleen op kale termietenheuvels groeit. Maar dan wel met duizenden op een enkele heuvel. Voor twee dagen, daarna zijn ze allemaal weer vergaan. Voortplanten moet dus snel: je kunt de “mist” van sporen op zien stijgen van zo’n heuvel.

vertrek van Kim en de boys

2009-01-14T12:27:00.005+02:00

Vandaag is Inge met Kim en de jongens naar Lusaka vertrokken. Inge komt over een kleine week terug, maar Kim en de jongens zijn "definitief" vertrokken. Zij is gestopt met werken voor Kasanka en gaat in Lusaka op zoek naar iets nieuws. En kunnen de jongens daar naar een goede school. Kim was de spil in het web van de hele stichting, en een leuke meid, dus die gaan we heel erg missen.

Kim, James en Dominic

Edmund is een paar dagen geleden voor twee maanden vliegtuigonderhoud, vakantie en fundraising aktiviteiten vertrokken. Kortom, een zeer rustig kamp nu. En het complete management van het park ligt opeens op ons bordje!

Nu stelt dat momenteel niet zo heel veel voor: geen bezoekers (natte tijd), en geen rooie cent meer in de kluis dus ook geen werkzaamheden aan de wegen etcetera. Groot deel van de staff heeft nu ook verlof opgenomen.

Zolang de scouts geen stropers pakken, kan ik me wellicht weer eens concentreren op zaken als de mail en de blog.

Dansen tijdens het afscheidfeestje dat we voor Kim georganiseerd hadden

Oud en nieuw

2009-01-05T17:00:00.000+02:00

We vierden oud en nieuw in Mutinondo Wilderness. Een prachtige plek waar je fantastisch kunt wandelen, paardrijden, eten en drinken. De setting was compleet anders dan eerdere jaren toen we gingen dansen tot diep in de nacht en veel te veel dronken. In Mutinondo waren alleen maar mensen die flink ouder dan wij waren. Op zich is er niets mis met je weer eens de jongste in het gezelschap te voelen en er is ook zeker niets mis met mensen die de vijftig gepasseerd zijn maar deze mensen gingen op oudjaarsavond allemaal al om 22.30 naar hun chalets en tentjes om te slapen! Daar zaten we dan... onder een stuk zeil, in de stromende regen, op onze kampeerplek met een plastic glaasje wijn en een wekker om de tijd in de gaten te houden. Ha ha, wat een vreemde ervaring!

Denk niet dat we geen leuke tijd hebben gehad; integendeel! Bekijk de onderstaande foto maar eens goed.

Frank schoot het plaatje tijdens een wandelingetje dichtbij bij de camping, midden op de dag.

Juist.... we gingen

HELEMAAL

uit ons dak!

Kerst in Kasanka

2008-12-25T14:25:00.004+02:00

Kerst in Kasanka - met champagne in het zonnetje. Fijne kerst voor iedereen!!

Weesjes

2008-12-22T10:00:00.002+02:00

In oktober hadden we 2 weesjes in het kamp; een baby Bushbaby en een baby Duiker.

Zodra je binnenkwam sprong de Bushbaby op je af en klom in vlot tempo omhoog om op je hoofd te gaan zitten. Voor het uitzicht en de grip (op mijn hoofd dan, met al dat haar), neem ik aan.

De Duiker bleef 'down to earth' en liep heel parmantig achter zijn verzorgers aan naar de lodge. Om zich vervolgens kapot te schrikken van alle kinderen die daar tijdens het Thanksgiving weekend waren en die hem allemaal wilden aaien....

Beide hebben het helaas niet gehaald ondanks onze goede zorgen.

Joehoe!!!!!!!!!!

2008-12-20T19:29:00.001+02:00

We zijn weer online!!

Vrienden op bezoek

2008-12-01T19:37:00.004+02:00

De jongens in Lavushi Manda NP

Sinds een kleine drie weken zijn Rob, Tim, Tijn en Andre in het land. We hebben ze opgehaald van het vliegveld. Ze kwamen van koud 8 graden in Nederland binnen in Lusaka, 35 plus! Ondanks de autoperikelen hebben ze volgens mij een goede tijd. In Kasanka stond een groep olifanten in de voortuin om hun welkom te heten! Door de eerste regens kwamen er overal mooie bloemen op, en de miljoenen vleermuizen waren uiteraard daar .

Rupsenseisoen (om te eten)

Na een paar dagen in Kasanka zijn ze zonder mij maar met Frank via de watervallen en de grottekeningen door Lavushi Manda Nationaal Park naar Shoebill Island gegaan. Om een tipje van de sluier op te lichten: duizenden Lechwes, honderden Tsetsebees, Hyena and Jackhalzen, een March Owl, een bijenvolk dat in de auto wilde nestelen en spierpijn van het zwaaien naar kindertjes langs de weg! Er komt vast nog een stukje over de avonturen door henzelf geschreven.

Vorige week hebben ze ons achtergelaten, op weg naar South Luangwe National Park en de Victoria watervallen. We hopen ze vlak voor vertrek in Lusaka nog te zien voor een laatste biertje.

Het bijenvolk

Presidentsverkiezingen

2008-12-01T19:36:00.001+02:00

Sata campagne in Lusaka, o.a. 'Man of Action' and 'No more Zesco blackouts' (Zesco is de Zambiaanse Nuon maar dan veeeeeeel onbetrouwbaarder)

De verkiezingstijd was best spannend. Vrijwel iedereen leek Michael Sata van Patriotic Front te steunen. Hij staat bekend om zijn boute uitspraken en plannen. In de verkiezingen van 2006 ging hij voornamelijk tekeer tegen de Chinezen in Zambia. Hij zou ze het land uit zetten als hij verkozen werd. In deze verkiezingen – al 2008 omdat president Mwanawasa overleden was - zei hij ‘I was misunderstood on Chinese Investment. I welcome tangible Chinese investment in the country because China is an emerging economy. … I’m only against the Chinese who want to venture into trading in shirts and mending pot-holes on roads. Such jobs should be left for Zambians’.

Campagneposters voor HH ('Healthy, strong and reliable") and de winnaar Rupiah Banda (ook wel Potato head genoemd).

Alex, een Peace corps volunteer die woont en werkt in de buurt van ons park, vertelde dat Sata’s mensen een sterke campagne voeren in het stadje Chalilo. De twee hoofdpunten waren: weg met het nationaal park zodat de gewone man weer olifanten kan schieten – de dieren zijn er namelijk voor de mensen (‘the supreme being’)– en weg met de Farmers (niet de boeren maar het managementkoppel van het park). Volgens aanhanger Kebby was dit overigens allemaal onzin; slechte roddels van andere kandidaten. Toen Sata tegen alle verwachtingen in verloor van Rupiah Banda vreesden wij voor rellen in Lusaka. Maar niets van dat! Ik vroeg een taxi chauffeur hoe dat toch mogelijk was met zo’n onverwachte uitslag. ‘We are Zambians’, was het antwoord. Vredelievende mensen die het leven accepteren en nemen zoals het komt.

Internet en nog meer pech

2008-12-01T19:32:00.003+02:00

Ruim een maand verder sinds de laatste blog… Onze internetverbinding ligt er nog steeds uit (ff in Lusaka). Het repareren kost nogal wat moeite! Eerst kregen we de provider in Lusaka niet te pakken. Toen dat eindelijk lukte werd ons verteld dat we gewoon wat met de schotel moesten wiebelen. Weer een week later stuurden ze een mannetje naar Kasanka die concludeerde dat het signaal prima was; dus dat het moest liggen aan de modem. In Lusaka testte ze de modem en die bleek okay. We kregen de modem terug met wat vage instructies om de schotel weer terug te zetten omdat het mannetje de schotel op een verkeerde satelliet gericht had toen hij hier was. Dat werkte ook niet. Na veel gezeur kwam de man opnieuw met de bus uit Lusaka. Stomdronken…. Hij concludeerde dat er vocht in de ontvanger zat. Dat riepen we al vanaf het begin; de ontvangst is altijd slechter zodra het vochtig wordt! Inmiddels is de ontvanger terug in Kasanka en zijn we meer dan $2000 verder aan satelliettelefoonkosten en nog werkt het niet. Arggggg.

Nog meer pech; alle auto’s in Kasanka gaven er de brui aan. We hadden onze eigen auto aan vrienden verhuurd zodat we wat cash voor de salarissen in handen hadden. Onze auto die nog nooit problemen had gehad…. Het begon op weg naar Lusaka: kogellagers ‘buggered’ en een oververhitte motor. Nadat we de jongens opgehaald hadden kregen we te maken met een lekke band, een klapband, een accu die niet meer wilde laden, een kapotte dieselpomp, een schakellaar tussen de tanks die ermee stopte, weer een lekke band…….. Er zijn in twee weken twee rescue acties uitgevoerd voor deze auto. Maar goed dat we een satelliettelefoon gekocht hadden. De andere Kasanka auto’s hielden er om de beurt mee op, net toen het druk begon te worden met vleermuisgasten. Klassiek geval van Murphys law??

Stil

2008-10-29T12:22:00.001+02:00

Dat er geen of nauwelijks berichten vanuit Zambia komen ligt aan de internetverbinding. Die ligt al weken plat! We zijn er dus wel en we maken nog steeds ontzettend veel mee (vleermuizen zijn gearriveerd!).
Volgende week halen we Rob, Tim, Andre en Tijn van het vliegveld – ontzettend veel zin in! Als we weer communicatiemiddelen tot onze beschikking hebben, zullen we weer bloggen, mailen, skypen en ‘WHAT HAVE YOU’ (Zenglish voor ‘etc’) ...

Boston

2008-10-21T11:14:00.005+02:00

Vandaag hebben we Boston begraven. Iedereen was gek op onze carpenter...

Hij had al maanden last van hoofdpijn, hoge bloeddruk en had nauwelijks energie om te werken. Omdat de doktoren niets konden vinden, dacht hij dat het misschien ‘djoedjoe’ was. Maar zoals hij zelf al zei, wie wil Boston nu kwaad toewensen? Woensdagmiddag kreeg hij tijdens het fietsen een hartaanval en is onderweg naar de kliniek overleden.

Vader Jan heeft hem afgelopen juni twee boeken over houtbewerking gegeven. Boston koesterde die twee boeken: bladerde er dagelijks in, liet iedereen zien welke meubelen hij zou gaan maken en zette ze dan weer terug op ‘zijn’ plankje in Fredericks kantoor.

Mooie man, mis hem nu al.

Salarisperikelen

2008-10-12T16:21:00.005+02:00

Ik woonde gisteren een verhitte personeelsvergadering bij. Het personeel is niet tevreden met de jaarlijkse salarisverhoging die hen aangeboden is. Sinds vorig jaar zijn ze lid van de vakbond voor toerisme en draagt ieder lid maandelijks 5% van zijn salaris af aan die bond. Vorige maand kwam de vakbond met Kasanka management een salarisverhoging overeen die hoger is dan de inflatie. De vergadering was belegd om het management te melden dat het personeel niet akkoord ging en om rechtstreeks een betere verhoging te onderhandelen.

Ik geloof dat er nu twee jongens op weg zijn naar Lusaka om de man van de vakbond te spreken want rechtstreeks onderhandelen is uiteraard niet de bedoeling.

De aanleiding voor deze hele discussie is een roddel: het verhaal gaat dat ZAWA, de Zambian Wildlife Authority, haar scouts een salarisverhoging van 88% heeft toegezegd. Ik kan het niet geloven: ZAWA zit net als wij bijzonder krap, ik kan er niets over op het internet vinden en wie heeft er ooit gehoord van zo’n percentage voor een al redelijk goed betaalde baan?! Dit verhaal maakt wel dat onze jongens (scouts én ander personeel) vinden dat ze recht hebben op dergelijke verhoging in plaats van compensatie voor inflatie. Ben benieuwd hoe het afloopt!

De foto: Kebby en Mabvuto in het kantoor (zij zijn overigens niet degenen die zo hard roepen om een beter salaris).

200!

2008-10-07T21:24:00.003+02:00

Gisteren was het moment dan daar: de 200e soort voor de tuinlijst werd ingetikt. Na om 5:00 al bijna de Broadbill toegevoegd te hebben (maar net niet hoorbaar vanuit het kamp...), vloog om 5:30 de Flappet Lark al vleugelklapperend binnen. Mooi soortje.
Het duurde 182 overnachtingen in Wasa om tot 200 soorten te komen. Opvallend is dat na een lange vrij tamme periode (winter!) afgelopen maand de tuinlijst opeens weer sterk toegenomen is. Dat is illustratief voor de toegenomen vogelaktiviteit in het hele park, met o.a. veel zomersoorten die binnenkomen, en soorten die maanden stil waren en nu weer gaan zingen. Zoals de Flappet Lark.
Geen foto van de leeuwerik helaas, maar wel een foto van de 370e soort voor m’n Kasanka lijst, ook gisteren: de Bontbekplevier. Die ken ik vooral van de Nederlandse Wadden en de Russische arctic; erg leuk om ‘m nu hier te zien.

Warm

2008-10-07T21:20:00.001+02:00

Het is warm. Oktober is hier de warmste maand van het jaar. Afgelopen week waren we in Shoebill Island, waar de overstromingsvlaktes nu droog zijn. Droog en heet. De foto zegt genoeg.

Wereldbank

2008-10-02T08:53:00.004+02:00

Het is een wereld apart, die Wereldbank. Ik raak de weg steeds kwijt tussen alle protocollen, richtlijnen, formulieren, afkortingen en het jargon. Sommige afkortingen snap je niet eens als je de betekenis van de letters meegedeeld krijgt! Zo kreeg ik vorige week een e-mail met het verzoek alle correspondentie aan mevrouw x te cc-en want zij was de TTL. Toen ik vroeg waar TTL voor stond, kreeg ik als antwoord ‘task team leader’. Weet jij dan dat dat betekent dat zij mijn contactpersoon bij de Wereldbank ('the Bank', zeggen ze zelf) is?

Met die afkortingen en jargon (er volgen er nog meer tussen de regels door) valt nog te leven maar met onduidelijke richtlijnen eigenlijk niet. Hoe vaak we al niet door de Bank-collega’s van het kastje naar de muur gestuurd zijn... Blijkbaar zijn we het eerste Zambiaanse project dat niet door een overheidsinstelling uitgevoerd wordt maar door een NGO en dus zijn er andere formulieren, andere richtlijnen, etc, die de Bank-collega's zelf ook nog niet kennen. Ik kreeg bijvoorbeeld een 100 pagina's lang contract mee dat ik kon gebruiken voor de consultants die in dit project meedoen. Toen ik na dagen zweten op dat document bij de Wereldbank aanklopte voor hulp en kreeg ik te horen dat we voor dit kleine project echt niet zo'n ingewikkelde procedure hoeven te volgen! Geef me dan meteen een goed voorbeeld mee....

In juni hadden we een vergadering (een ‘mission’) over het eerste jaar van het project. Daar bleek dat ze een jaar wel wat vreemd berekenden: we kregen van juli tot eind november de tijd om alle consultancies te doen, het uitgebreide voorstel (de ‘brief’) te schrijven, de landingsbaan en scout-huizen te bouwen, etc. want in de eerste week van december wilden ze een nieuwe missie doen (de ‘appraisal’). Vijf maanden dus in plaats van een jaar. Pas vorige week hebben we het geld voor dat voorbereidende jaar op onze bankrekening gestort gekregen waardoor er effectief maar tweeënhalve maand van dat jaar overblijven. Nu lag de reden voor die vertraging natuurlijk niet bij Wereldbank (ja, ietwat cynisch): wij hadden te lang gewacht met het vragen om hulp bij het invullen van ingewikkelde formulieren voor de overboeking (bleken niet de juiste formulieren) en onze bank (een echte bank) had na 3 maanden zonder eerste storting de speciaal geopende bankrekening maar weer gesloten dus moesten we opnieuw het proces van openen in (formulieren, handtekeningen, etc).

Het zijn overigens wel heel erg aardige, behulpzame en betrokken mensen bij de Zambiaanse Wereldbank. Maar het moet gezegd worden: het is wel verdomd veel en bureaucratisch werk voor een ‘paar centen’ (het gaat om een redelijk bedrag maar meer dan de helft moeten we zelf co-financieren). Kortom, het houdt ons bezig; en dan heb ik het nog niet eens gehad over richtlijnen voor monitoring en evaluatie (frameworks met goals, PDO's, outputs, outcomes, performance indicators..), voor procurement, 'non-objection', etc!

Het plaatje -doorgestuurd door Celina, de vriendin van Koen - zegt "Africa is not the one it used to be".

The Biggest Twitch

2008-09-18T18:03:00.002+02:00

Afgelopen dagen hadden we “The Biggest Twitch” op bezoek: een Brits koppel, Ruth & Alan, plus Amerikaans/Zuid-Afrikaanse gids (Ken Behrens van Tropical Birding). Het doel: in een jaar zoveel mogelijk soorten vogels zien. Ze zaten op 3134 soorten, met als doel 4000 soorten dit jaar. We hebben anderhalve dag het hele park rondgereden en -gelopen, wat (als ik me niet vergis) 28 nieuwe soorten voor hun lijst opleverde, ongeveer de helft van hun resterende “wishlist” voor Zambia! Een hoop supersoorten, zoals een prachtig mannetje Pennant-winged Nightjar en het dotje op de foto: Souza’s Klauwier.
Zij waren erg enthousiast; hopelijk goede reclame voor ons park!Voor meer info over hun recordpoging: zie http://thebiggesttwitch.com/

Toekomstdromen

2008-09-15T10:33:00.007+02:00

Afgelopen maand hadden we onze sponsored students een paar dagen op bezoek; 21 scholieren die hun basis- en middelbare school kunnen afmaken met financiele steun van individuen die op een of andere manier gerelateerd zijn aan Kasanka. In de rurale delen van Zambia komt bijna niemand komt zo ver als grade 12, zeker als je geen (of slechts een) ouders hebt om de kosten voor scholing te dragen zoals onze students. Het is erg bijzonder om de meest gedreven jongens en meisjes een sponsorschap te mogen aanbieden en met hun te praten over onder andere hun toekomstdromen en hobby's!

De medische wereld blijkt de meest gewilde beroepstak. Willam, Isaac, Gerald en Davies willen dokter worden en voor (alle vier) de meiden is verpleegster worden een serieuze optie. Barbra kiest voor ‘nurse or police woman’, Estella voor ‘nurse or newsreporter’, Esther voor ‘nurse or accountant’ en Purity zegt ‘complete school and become a nurse to help patients and alike’. Hun hobby's zijn vrienden maken, zingen en dansen, radio luisteren en lezen.

Andere gewilde beroepen zijn accountant, advocaat, leraar van een lokale natuurclub en chauffeur. Alphet bijvoorbeeld wil ‘chief accountant in Kasanka’ worden. Hij bleek tijdens het kamp een uitstekende drummer! Zijn hobby's zijn (buitenlandse) vrienden maken, studeren, dansen en drummen, boeken lezen en zwemmen.
Frank wil werken ‘in Ministry of Justice and become a lawyer’. Hij wil als volwassen man zorgen voor sponsorschap van andere jongeren zodat zij niet dezelfde problemen hoeven door te maken als hij.

Vier jongens koesteren dromen die er voor mij uitsprongen:
Joseph, die houdt van voetbal kijken en spelen, boeken lezen en ‘worship God (going to church)’ wil piloot worden om toeristen van het ene naar het andere nationaal park te vervoeren. Met zijn inkomen zal hij zijn familie en andere mensen in nood gaan helpen.
Crispine viel op door aan te geven dat zijn droom is ‘to become the education coordinator of Kasanka (as madam Inga)’ of om welk ander werk te krijgen in Kasanka of een ander nationaal park. Zijn hobby’s zijn ‘conserve environment, watching birds, animals and repitiles in the national park’.

Rodgers en Frederick durven nog groter te dromen. De eerstgenoemde, gek op zingen, dansen, films kijken (‘especially about birds and animals’), boeken lezen, maïs en groenten verbouwen, en wetenschap studeren, wil wetenschapper worden en experimenten doen ‘on the life of living organs’. Rodgers had de meest fantastische vragen tijdens zijn verblijf hier. Hij vroeg zich bijvoorbeeld af wie er giftiger was, een slang of een kameleon. En of het waar was dat zwangere vleermuizen zich op de grond laten vallen zodat de buik openbarst en de kleintjes eruit kunnen kruipen. Dit zijn hardnekkige lokale mythen. Erg goed dat hij het na durft te vragen!!
Frederick ten slotte wil ‘environmental natural resources management at degree level’ studeren en een bioloog worden ‘to help Zambia and the world at large with nature conservation and other economic development projects related to nature’. Hij houdt het meest van ‘doing science projects, reading wildlife journals, listening to Zambian music, visiting friends, and bird watching’ (enigzins beinvloed door Frank?).

De foto's: de studenten tijdens een walking safari (de meiden op slippers met hakjes!), de studenten zingend en dansend onder begeleiding van drums en onze toekomstige wetenschapper Rodgers in het Conservation Centre.

Voorjaar

2008-09-13T14:44:00.002+02:00

We zitten zoals bekend op het zuidelijk halfrond, dus zijn de seizoenen ‘omgedraaid’ ten opzichte van Nederland. Afgelopen maanden was het hier winter, oftewel maximum temperatuur soms minder dan 20’C! Nu is het duidelijk voorjaar, met flink oplopende temperaturen, lekker. En: de trekvogels komen binnen! Dit zijn deels Europese vogels, zoals Europese en Groene Bijeneter, maar ook vooral Intra-African Migrants. Sinds een week horen en zien we opeens weer verschillende soorten koekoeken, Paradijsvliegenvangers, Wahlbergs Arend enzovoort. De meest spectaculaire soort die nu binnendruppelt, is wel de Pennant-winged Nightjar, een nachtzwaluw waarvan het mannetje extreem lange verlengde slagpennen heeft, met het langste paar zo’n 70cm lang!! 1 van die soorten waar je als menneke al van droomde om die nog eens ooit te zien!

Ieder zo z'n eigen idee..

2008-09-11T10:02:00.002+02:00

Op een vrije dag gaat Frank graag het park in om illegale visdammen en -fuiken te vernietigen, en om nieuwe paden aan te leggen (bomen omhakken, grond egaliseren en mierenhopen verwijderen). Inge leest liever al zonnebadend een boekje.

Ieder zo z'n eigen idee van een fijne (vrije) dagbesteding! Maar gelukkig kunnen we het wel samen doen: Frank het fysieke werk; Inge vanuit de auto mooi uitzicht op Franks groeiende spierballen!

Op patrouille

2008-09-03T11:00:00.009+02:00

Afgelopen dagen lagen onze werkzaamheden wel heel ver uit elkaar. Terwijl Inge de geneugtes van het stedelijk leven tot zich nam, genoot ik van de bush. Ik was voor het eerst mee met de scouts. Er is op dit moment een fikse piek in de stroperij, en we moeten alle zeilen bijzetten om het niet uit de hand te laten lopen. Regelmatig komen we bijvoorbeeld gewonde of doodgeschoten beesten tegen, zoals afgelopen week deze Sitatunga.

Patrouilleren is zoveel als eindeloos door de bush lopen, op zoek naar voetafdrukken etc, en veel rennen en sluipen als je een spoor oppikt, in slaapzak ergens in een bosje slapen, in hinderlaag voor passerende stropers, en alleen maïsmeel of rijst, en warm water met suiker als eten en drinken.
Onze patrouille had succes. Na eerst een groep mannen met geweer kwijt te zijn geraakt en ook een andere groep niet te pakken te hebben gekregen, met succes een groep stropers beslopen. Eentje ontsnapte, de andere twee mannen hebben we gepakt. Met zelfgemaakt geweer, bebloede bijl, dode Dwergaalscholver, visnetten en grote zak vol vis, boomstamkano’s etc.
Fascinerend hoe het er aan toe gaat. Na het zien lopen van iemand op grote afstand, lang besluipen, doodstil, hart bonkt in je keel. Plots het moment dat de ‘suspects’ ons in de gaten hebben, wat doodeng is omdat je weet dat ze gewapend zijn. Een halve seconde lang iedereen roerloos. Dan volgt de ‘bestorming’, enkele minuten van veel geschreeuw en wat rake klappen. Daarna is het beslecht en wordt er gezellig gebabbeld en gelachen, ook met en door de stropers, zeer apart. Op de foto’s de stropers in rode shirts, de anderen zijn de scouts. Duidelijk mag zijn hoe gezellig het was!

Deze mannen zitten nu in Serenje in de cel en zullen komende week veroordeeld worden, naar verwachting tot ongeveer een jaar gevangenisstraf.

Zojuist bericht dat er weer 2 typejes zijn opgepakt! Da's 6 in een week!!

Een week in Lusaka

2008-08-27T17:17:00.005+02:00

Ik ben met collega Clifford een week in Lusaka voor een cursus en wat afspraken. Voor het eerst heb ik het hele stuk van Kasanka naar Lusaka (600 km) in mijn eentje gereden. Ik was bekaf, zeker nadat we eerst een klant hadden afgezet bij haar hotel, bagage van onderzoekers hadden afgeleverd bij Chachacha backpackers hotel, Papa (onze community project coördinator) hadden afgezet bij zijn familie, Cliffords verloofde gedag zijn gaan zeggen, en boodschappen zijn gaan doen......

De cursus gaat over EHBO in de bush. Het was al maanden geleden gepland; een paar keer verschoven en afgezegd. Clifford en ik zijn de enige cursisten omdat het andere bedrijf dat mee zou doen in diepe rouw is vanwege het overlijden van de Lewi Mwanawasa.
Als voormalig kwaliteitsbeoordelaar durf ik op te merken dat het onderwijs niet erg ‘modern’ is. We zitten in een ziekenhuiskamer, met een flipchart over een scheidingswandje gedrapeerd, op minuscule stoeltjes zonder tafel. De twee docenten lezen voor uit een lesboek (waar wij na elk onderwerp een slechte kopie van uitgereikt krijgen) terwijl ze op het ziekenhuisbed hangen (zitten, liggen... het bed is te hoog om hun benen op de grond te zetten).

Maar goed, de info is relevant – van verbanden en spalken aanleggen tot het behandelen van slangenbeten en het begeleiden van onverwachte bevallingen - en we kunnen vragen wat we willen. Een kanttekening bij beide punten... Een van de docenten legde ons gisteren uit wanneer je besluit géén hartmassage te doen op je patiënt. Met uitgestreken gezicht lepelde hij 3 moeilijke woorden op: rigidity, rigor mortis en decapitation. Ik kon me lach niet inhouden: hartmassage op een lichaam zonder hoofd?! Zeer belangrijke info ;-) Op het punt van vragen stellen, loopt het soms ook wat vreemd: Clifford grijpt geregeld de kans om zijn persoonlijke medische vragen in de groep te gooien. Zo heb ik vanochtend een uitgebreid verslag gekregen van zijn aambeien (en namen gehoord van collega’s die er ook last van hebben)! Zo leer je je collega’s nog eens kennen!!

De avonden breng ik als goede expat door in de bar van Chachacha. Clifford en ik kennen er een boel mensen omdat tien van de onderzoekers die in Kasanka waren daar nu een paar dagen vertoeven en ik er inmiddels wat vrinden en bekenden heb. Vanavond wordt de erde avond op een rij.... oef!

Bijgaand wat foto’s uit de grote stad (de jongen staat nummerborden te schilderen).

Weekje weg

2008-08-27T11:22:00.006+02:00

Direct na afloop van het zeer geslaagde Nature Camp met al onze sponsored students, zijn we afgelopen week even het kamp ‘ontvlucht’, en hebben een weekje doorgebracht in het uiterste noorden van Zambia.

Via Mansa naar de Mambilima watervallen op de grens met Kongo, daarna via Mweru meer naar Mweru Wantipa N.P., vervolgens paar dagen Lake Tanganyika, oftewel beetje ontspannen op het strand, snorkelen tussen de beroemde cichliden (en een nijlpaard en otter!) van Lake Tanganyika en beesten kijken in het schitterende Sumbu N.P.

Terug via de wijdse vlakte vol beesten van Tondwa Game Management Area en daarna de schitterende watervallen Lumangwe, Kabweluma en Ntumbachushi.

Erg leuke tocht, met een 229 vogelsoorten, waaronder de zeldzame Witvleugelspreeuw, en 14 zoogdiersoorten waaronder deze Roan antiloop. Leuke tocht, en lekker ontspannen!

Half jaar in Kasanka

2008-08-14T16:34:00.006+02:00

Afgelopen vrijdag (8 augustus) waren we precies een half jaar in Kasanka. Tijd voor een tussenbalans.

Van de 183 dagen sinds 8 februari, hebben we 149 dagen deels of geheel in Kasanka doorgebracht. In die 149 dagen zagen we, enkel en alleen binnen de grenzen van het nationale park:

- 345 soorten vogels, oftewel 79% van de 438 soorten die nu op de Kasanka Birdlist staan. Dark-capped Bulbul is de enige soort die we tot nu toe dagelijks gezien hebben, 43 soorten hebben we pas 1 keer gezien. Als we de ‘uitstapjes’ meetellen, zitten we nu op 445 soorten. Topsoort? Misschien nog steeds de Schalow’s Turaco, zondermeer ‘over de top’, maar toch, geweldig. Of toch de Bohms Bijeneter?
- 17 soorten slangen en andere reptielen exclusief hagedissen, die ik vooralsnog nog niet op naam gebracht heb. Hieronder een mooi lijstje aan ruig spul zoals Black-necked Spitting en Forest Cobra, Puff Adder, African Python (op de foto “Boerewors”, onze ‘tuinslang’ van anderhalve meter), en natuurlijk niet te vergeten de meters lange Nijlkrokodillen.
- 40 soorten zoogdieren, waarvan 2 soorten ratten en 5 soorten vleermuizen, de andere soorten dus “grote zoogdieren”. Ik moet ze nog eens toevoegen op de blog aan de tuinlijst, die momenteel op 16 soorten staat, waaronder beauties als Stekelvarken, Nijlpaard, Sitatunga en Marsh Mongoose. Meest genieten zijn misschien (keus is lastig) gewoon de algemene Vervet Monkeys (Groene Aap), zeer nieuwsgierige en erg leuke beestjes, zitten vaak op een meter of 10 je aan te kijken en uit te dagen. Alhoewel bijvoorbeeld een groep sociaal levende Dwergmangoesten of de dikke Blue Monkeys ook fantastisch zijn, of zo’n mega Olifant. Of het galmende gelach van een Nijpaard in de doodstille nacht, of…

Wat is verder relevant voor de tussenbalans? Wellicht dat we Nederland eigenlijk nog steeds geen seconde gemist hebben... Ondanks dat een Duveltje met enkele van onze vele fijne vrienden op het terras van Maxim natuurlijk eindeloos genieten zou zijn. Maar ik vrees dat het geweldige werk op deze geweldige plek ons er niet direct naar doet verlangen; voorlopig blijven we hier!

Althans, als we het tenminste financieel blijven rondbreien. Dit jaar valt voorlopig wat tegen qua bezoekersaantallen door vooral hoge kosten voor bijvoorbeeld benzine, terwijl de kosten gestegen zijn. We gaan er vanuit dat het tijdelijk is en dat de trend van de afgelopen jaren van toenemende aantallen bezoekers doorzet, maar op dit moment hebben we een aanzienlijk financieel tekort... Donaties en ideeen voor sponsoring zijn zeer welkom!!

Spelletjes

2008-08-06T08:53:00.007+02:00

Erg creatief: een zelfgemaakte mini-pooltafel. De jongens speelden het spel met knikkers en een stok.

De derde foto is van een zelfgemaakt dambord waar onze scouts hun vrije uurtjes mee doorbrengen.

Huisdieren

2008-08-02T13:55:00.006+02:00

Nog dichter bij huis, letterlijk op enkele meters van het huis, hebben we momenteel enkele leuke ‘huisdieren’. De African Wood Owl zit er al maanden, maar wordt steeds zichtbaarder nu de bladeren van de bomen vallen (het is winter en droge tijd hier; het bos wordt kaal).

Sinds de 15e zit er ook een kameleon (Flap-necked Chameleon) in een boompje voor de deur. Bizarre beesten zijn dat, met onafhankelijk bewegende ogen en supertrage motoriek.

In ons huis nog steeds een kolonie (Kulhs?) Dwergvleermuizen, tussen muur en dak. Als je binnen zit hoor je ze gezellig piepen.

Hotspot Wasa

2008-08-02T13:45:00.003+02:00

Het Wasa systeem, oftewel de enkele vierkante kilometers aan moerassen en ondiepe meren waar we aan wonen, heeft een boeiend seizoenspatroon. Het is arm in voedingsstoffen omdat er nauwelijks instroom vanuit elders is, maar houdt wel het hele jaar water. In de natte tijd zitten er nauwelijks beesten, omdat er overal water is en de overstromingsvlakten langs de rivieren veel voedselrijker zijn. Het kon het hier best wel stil zijn. Maar sinds eind juni is het feest. De overstromingsvlaktes vallen droog en de beesten verhuizen naar Wasa. Het aantal Nijlpaarden is van af en toe eentje toegenomen naar minimaal 11. Dag en nacht buldert hun gelach door het kamp, ook nu tijdens het schrijven van dit stukje. We zien nu ook opeens met regelmaat vanaf de koffietafel een familie Sitatunga, familie Bushbuck, 100 Puku, bavianen, twee groepen apen (Vervet Monkeys), een Bush Duiker en twee krokodillen van een meter of 2-3. De Afrikaanse Visarenden zijn terug op het eiland en de Geelsnavelwouwen vliegen af en aan met takken naar hun nestboom. Ook patrouilleren Bateleurs en een Vechtarend (foto) met grote regelmaat boven het meer. Voeg daarbij ondermeer enkele 100’en spoorwiekganzen (ruiplaats), verschillende soorten eenden, beide soorten jacana’s en enkele paartjes Dodaars, en het moge duidelijk zijn dat we voor de beesten het kamp amper nog uit hoeven.